{"id":3830,"date":"2023-11-17T15:29:11","date_gmt":"2023-11-17T14:29:11","guid":{"rendered":"https:\/\/albert.radom.pl\/?p=3830"},"modified":"2023-11-17T15:29:11","modified_gmt":"2023-11-17T14:29:11","slug":"oredzie-papieza-franciszka-na-swiatowy-dzien-ubogich-2023","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/albert.radom.pl\/?p=3830","title":{"rendered":"Or\u0119dzie papie\u017ca Franciszka na \u015awiatowy Dzie\u0144 Ubogich 2023"},"content":{"rendered":"

Nie odwracaj twarzy od \u017cadnego biedaka (Tb 4, 7)<\/strong><\/p>\n

1. \u015awiatowy Dzie\u0144 Ubogich, b\u0119d\u0105cy owocnym znakiem mi\u0142osierdzia Ojca, ju\u017c po raz si\u00f3dmy wspiera drog\u0119 naszych wsp\u00f3lnot. Jest to spotkanie, kt\u00f3re Ko\u015bci\u00f3\u0142 stopniowo zakorzenia w swojej pracy duszpasterskiej, aby coraz bardziej odkrywa\u0107 centraln\u0105 tre\u015b\u0107 Ewangelii. Ka\u017cdego dnia jeste\u015bmy zaanga\u017cowani w przyjmowanie ubogich, ale to nie wystarczy. Rzeka ub\u00f3stwa p\u0142ynie przez nasze miasta i staje si\u0119 coraz wi\u0119ksza, a\u017c wyst\u0119puje z brzeg\u00f3w. Ta rzeka wydaje si\u0119 nas przyt\u0142acza\u0107, tak bardzo, \u017ce wo\u0142anie naszych braci i si\u00f3str, kt\u00f3rzy prosz\u0105 o pomoc, wsparcie i solidarno\u015b\u0107 staje si\u0119 coraz g\u0142o\u015bniejsze. Dlatego w niedziel\u0119 poprzedzaj\u0105c\u0105 uroczysto\u015b\u0107 Jezusa Chrystusa, Kr\u00f3la Wszech\u015bwiata, gromadzimy si\u0119 wok\u00f3\u0142 Jego Sto\u0142u, aby ponownie otrzyma\u0107 od Niego dar i misj\u0119 \u017cycia w ub\u00f3stwie i s\u0142u\u017cenia ubogim.<\/p>\n

Nie odwracaj twarzy od \u017cadnego biedaka (Tb 4, 7). S\u0142owo to pomaga nam zrozumie\u0107 istot\u0119 naszego \u015bwiadectwa. Zastanowienie si\u0119 nad Ksi\u0119g\u0105 Tobiasza, ma\u0142o znanym tekstem Starego Testamentu, przekonuj\u0105cym i bogatym w m\u0105dro\u015b\u0107, pozwoli nam lepiej wnikn\u0105\u0107 w tre\u015b\u0107, kt\u00f3r\u0105 chce przekaza\u0107 autor natchniony. Przed nami rozgrywa si\u0119 scena z \u017cycia rodzinnego: ojciec, Tobiasz, wita swojego syna, Tobiasza, kt\u00f3ry ma wyruszy\u0107 w d\u0142ug\u0105 podr\u00f3\u017c. Stary Tobiasz obawia si\u0119, \u017ce ju\u017c nigdy nie zobaczy swojego syna i dlatego zostawia mu sw\u00f3j \u201etestament duchowy\u201d. By\u0142 zes\u0142a\u0144cem w Niniwie i jest teraz niewidomy, a wi\u0119c podw\u00f3jnie biedny, ale zawsze mia\u0142 jedn\u0105 pewno\u015b\u0107, wyra\u017con\u0105 przez imi\u0119, kt\u00f3re nosi: \u201ePan by\u0142 moim dobrem\u201d. Cz\u0142owiek ten, kt\u00f3ry zawsze ufa\u0142 Panu, jak dobry ojciec chce pozostawi\u0107 swojemu synowi nie tyle jakie\u015b dobra materialne, ile \u015bwiadectwo drogi, kt\u00f3r\u0105 nale\u017cy pod\u0105\u017ca\u0107 w \u017cyciu, wi\u0119c m\u00f3wi do niego: \u201ePami\u0119taj, dziecko, na Pana przez wszystkie dni twoje! Nie pragnij grzeszy\u0107 ani przest\u0119powa\u0107 Jego przykaza\u0144! Przez wszystkie dni twojego \u017cycia spe\u0142niaj uczynki mi\u0142osierne i nie chod\u017a drogami nieprawo\u015bci\u201d (4, 5).<\/p>\n

2. Jak mo\u017cna od razu zauwa\u017cy\u0107, pami\u0119\u0107, o kt\u00f3r\u0105 stary Tobiasz prosi swojego syna, nie ogranicza si\u0119 jedynie do aktu pami\u0119ci czy modlitwy skierowanej do Boga. Odnosi si\u0119 do konkretnych czyn\u00f3w, polegaj\u0105cych na czynieniu dobrych czyn\u00f3w i \u017cyciu sprawiedliwym. Napomnienie to staje si\u0119 jeszcze bardziej konkretne: \u201eA wszystkim, kt\u00f3rzy post\u0119puj\u0105 sprawiedliwie, dawaj ja\u0142mu\u017cn\u0119 z maj\u0119tno\u015bci swojej i niech oko twoje nie b\u0119dzie sk\u0105pe w czynieniu ja\u0142mu\u017cny!\u201d (4, 7).<\/p>\n

Spore zdziwienie wzbudzaj\u0105 s\u0142owa tego m\u0105drego starca. Nie zapominajmy bowiem, \u017ce Tobiasz straci\u0142 wzrok w\u0142a\u015bnie wype\u0142niwszy akt mi\u0142osierdzia. Jak sam wspomina, jego \u017cycie od najm\u0142odszych lat by\u0142o po\u015bwi\u0119cone dzie\u0142om mi\u0142osierdzia: \u201eDawa\u0142em wiele ja\u0142mu\u017cny moim braciom i moim rodakom, uprowadzonym razem ze mn\u0105 do kraju Asyrii, do Niniwy. [\u2026] Dawa\u0142em m\u00f3j chleb g\u0142odnym i ubranie nagim. A je\u015bli widzia\u0142em zw\u0142oki kt\u00f3rego\u015b z moich rodak\u00f3w wyrzucone poza mury Niniwy, grzeba\u0142em je\u201d (1, 3.17).<\/p>\n

Ze wzgl\u0119du na jego \u015bwiadectwo mi\u0142osierdzia, kr\u00f3l pozbawi\u0142 go ca\u0142ego maj\u0105tku, czyni\u0105c go ca\u0142kowicie biednym. Jednak Pan nadal potrzebowa\u0142 go. Powr\u00f3ciwszy na stanowisko zarz\u0105dcy, nie l\u0119ka\u0142 si\u0119 kontynuowa\u0107 swojego sposobu \u017cycia. Pos\u0142uchajmy jego opowie\u015bci, kt\u00f3ra przemawia r\u00f3wnie\u017c do nas dzisiaj: \u201eNa nasz\u0105 Pi\u0119\u0107dziesi\u0105tnic\u0119, to jest na \u015awi\u0119to Tygodni, przygotowano mi wspania\u0142\u0105 uczt\u0119, a ja zaj\u0105\u0142em miejsce przy stole. Zastawiono mi st\u00f3\u0142 i przyniesiono liczne potrawy. Wtedy powiedzia\u0142em do mojego syna Tobiasza: \u00abDziecko, id\u017a, a gdy znajdziesz kogo biednego z braci moich uprowadzonych do Niniwy, kt\u00f3ry zachowuje wierno\u015b\u0107 ca\u0142ym sercem, przyprowad\u017a go tu, aby jad\u0142 razem ze mn\u0105. Ja czekam, dziecko, na tw\u00f3j powr\u00f3t\u00bb\u201d (2, 1-2). Jak\u017ce by\u0142oby to znamienne, gdyby w Dniu Ubogich ta troska Tobiasza by\u0142a r\u00f3wnie\u017c nasz\u0105 trosk\u0105! Gdyby\u015bmy zaprosili na wsp\u00f3lny niedzielny obiad, po dzieleniu Sto\u0142u eucharystycznego. Celebrowana Eucharystia sta\u0142aby si\u0119 naprawd\u0119 kryterium komunii. Z drugiej strony, je\u015bli wok\u00f3\u0142 o\u0142tarza Pa\u0144skiego jeste\u015bmy \u015bwiadomi, \u017ce wszyscy jeste\u015bmy bra\u0107mi i siostrami, o ile\u017c bardziej widoczne sta\u0142oby si\u0119 to braterstwo poprzez dzielenie si\u0119 \u015bwi\u0105tecznym posi\u0142kiem z tymi, kt\u00f3rym brakuje niezb\u0119dnych \u015brodk\u00f3w do \u017cycia!<\/p>\n

Tobiasz uczyni\u0142 tak, jak kaza\u0142 mu ojciec, ale wr\u00f3ci\u0142 z wiadomo\u015bci\u0105, \u017ce pewien biedak zosta\u0142 zabity i porzucony na \u015brodku rynku. Bez wahania stary Tobiasz wsta\u0142 od sto\u0142u i poszed\u0142 pochowa\u0107 m\u0119\u017cczyzn\u0119. Wracaj\u0105c do domu zm\u0119czony, zasn\u0105\u0142 na dziedzi\u0144cu; ptasie \u0142ajno spad\u0142o mu na oczy i o\u015blep\u0142 (por. 2, 1-10). Ironia losu: czynisz uczynki mi\u0142osierdzia, a spotyka ci\u0119 nieszcz\u0119\u015bcie! Mo\u017cemy tak my\u015ble\u0107, ale wiara uczy nas si\u0119ga\u0107 g\u0142\u0119biej. \u015alepota Tobiasza stanie si\u0119 jego si\u0142\u0105, aby jeszcze lepiej rozpozna\u0107 wiele form ub\u00f3stwa, kt\u00f3rymi by\u0142 otoczony. We w\u0142a\u015bciwym czasie Pan przywr\u00f3ci staremu ojcu wzrok i rado\u015b\u0107 z ponownego ujrzenia syna Tobiasza. Kiedy nadszed\u0142 ten dzie\u0144, Tobiasz \u201erzuci\u0142 mu si\u0119 na szyj\u0119, zacz\u0105\u0142 p\u0142aka\u0107 i zawo\u0142a\u0142: \u00abUjrza\u0142em ci\u0119, dziecko, \u015bwiat\u0142o moich oczu\u00bb. I rzek\u0142: \u00abNiech b\u0119dzie b\u0142ogos\u0142awiony B\u00f3g! Niech b\u0119dzie b\u0142ogos\u0142awione wielkie imi\u0119 Jego! Niech b\u0119d\u0105 b\u0142ogos\u0142awieni wszyscy Jego \u015bwi\u0119ci anio\u0142owie! Niech b\u0119dzie obecne nad nami wielkie imi\u0119 Jego! I niech b\u0119d\u0105 b\u0142ogos\u0142awieni wszyscy anio\u0142owie Jego po wszystkie wieki! Poniewa\u017c do\u015bwiadczy\u0142 mnie, a oto teraz widz\u0119 Tobiasza, mego syna \u00bb\u201d (11, 13-14).<\/p>\n

3. Mo\u017cemy postawi\u0107 sobie pytanie: sk\u0105d Tobiasz czerpie odwag\u0119 i wewn\u0119trzn\u0105 si\u0142\u0119, kt\u00f3re pozwalaj\u0105 mu s\u0142u\u017cy\u0107 Bogu po\u015br\u00f3d poga\u0144skiego ludu i mi\u0142owa\u0107 bli\u017aniego do tego stopnia, \u017ce ryzykuje w\u0142asnym \u017cyciem? Mamy do czynienia z niezwyk\u0142ym przyk\u0142adem: Tobiasz jest wiernym ma\u0142\u017conkiem i troskliwym ojcem. Zosta\u0142 zes\u0142any daleko od swojej ojczyzny i cierpi niesprawiedliwie. Jest prze\u015bladowany przez kr\u00f3la i swoich s\u0105siad\u00f3w\u2026 Pomimo, \u017ce ma takie dobre serce, zostaje poddany pr\u00f3bie. Jak cz\u0119sto uczy nas Pismo \u015bwi\u0119te, B\u00f3g nie szcz\u0119dzi pr\u00f3b tym, kt\u00f3rzy czyni\u0105 dobro. Dlaczego? Nie czyni tego, by nas upokorzy\u0107, lecz aby umocni\u0107 nasz\u0105 wiar\u0119 w Niego.<\/p>\n

Tobiasz w czasie pr\u00f3by odkrywa swoje ub\u00f3stwo, co czyni go zdolnym do zauwa\u017cania ubogich. Jest wierny Prawu Bo\u017cemu i przestrzega przykaza\u0144, ale to mu nie wystarcza. Mo\u017ce okaza\u0107 czynn\u0105 trosk\u0119 o ubogich, poniewa\u017c na w\u0142asnej sk\u00f3rze do\u015bwiadczy\u0142 ub\u00f3stwa. Dlatego s\u0142owa, kt\u00f3re kieruje do swojego syna Tobiasza s\u0105 jego prawdziwym spadkiem: \u201eNie odwracaj twarzy od \u017cadnego biedaka\u201d (4, 7). Kr\u00f3tko m\u00f3wi\u0105c, kiedy stajemy przed ubogim, nie mo\u017cemy odwraca\u0107 wzroku, poniewa\u017c uniemo\u017cliwiliby\u015bmy sobie samym spotkanie z obliczem Pana Jezusa. Zwr\u00f3\u0107my uwag\u0119 na wyra\u017cenie: \u201eod \u017cadnego biedaka\u201d. Ka\u017cdy jest naszym bli\u017anim. Bez wzgl\u0119du na kolor sk\u00f3ry, status spo\u0142eczny, pochodzenie\u2026 Je\u015bli jestem ubogi, potrafi\u0119 rozpozna\u0107, kto naprawd\u0119 jest bratem, kt\u00f3ry mnie potrzebuje. Jeste\u015bmy wezwani do wychodzenia naprzeciw ka\u017cdemu ubogiemu i ka\u017cdemu rodzajowi ub\u00f3stwa, otrz\u0105saj\u0105c si\u0119 z oboj\u0119tno\u015bci i slogan\u00f3w, kt\u00f3rymi os\u0142aniamy iluzoryczny dobrobyt.<\/p>\n

4. Prze\u017cywamy moment dziejowy, kt\u00f3ry nie sprzyja zwracaniu uwagi na najubo\u017cszych. Wo\u0142anie o dostatek staje si\u0119 coraz g\u0142o\u015bniejsze, podczas gdy g\u0142osy os\u00f3b \u017cyj\u0105cych w ub\u00f3stwie s\u0105 uciszane. Istnieje sk\u0142onno\u015b\u0107 do pomijania wszystkiego, co nie pasuje do modeli \u017cycia przeznaczonych szczeg\u00f3lnie dla m\u0142odszych pokole\u0144, kt\u00f3re s\u0105 najbardziej wra\u017cliwe w obliczu maj\u0105cych miejsce przemian kulturowych. To, co nieprzyjemne i powoduj\u0105ce cierpienie, jest odsuwane na bok, podczas gdy cechy fizyczne s\u0105 wywy\u017cszane, jakby by\u0142y g\u0142\u00f3wnym celem do osi\u0105gni\u0119cia. Rzeczywisto\u015b\u0107 wirtualna zast\u0119puje prawdziwe \u017cycie i coraz \u0142atwiej pomyli\u0107 te dwa \u015bwiaty. Ubodzy staj\u0105 si\u0119 obrazami, kt\u00f3re mog\u0105 poruszy\u0107 na kilka chwil, ale kiedy ich napotykamy konkretnie na ulicy, to w\u00f3wczas nast\u0119puj\u0105 irytacja i marginalizacja. Po\u015bpiech, codzienny towarzysz \u017cycia, uniemo\u017cliwia zatrzymanie si\u0119, pomoc i trosk\u0119 o drugiego cz\u0142owieka. Przypowie\u015b\u0107 o dobrym Samarytaninie (por. \u0141k 10, 25-37) nie jest opowie\u015bci\u0105 o przesz\u0142o\u015bci, ale pytaniem o tera\u017aniejszo\u015b\u0107 ka\u017cdego z nas. \u0141atwo przekazywa\u0107 zadania innym; ofiarowanie pieni\u0119dzy, aby inni prowadzili dzia\u0142alno\u015b\u0107 charytatywn\u0105 jest wielkodusznym gestem; osobiste zaanga\u017cowanie jest powo\u0142aniem ka\u017cdego chrze\u015bcijanina.<\/p>\n

5. Dzi\u0119kujmy Panu, \u017ce jest tak wielu m\u0119\u017cczyzn i kobiet \u017cyj\u0105cych po\u015bwi\u0119ceniem dla ubogich i wykluczonych, dziel\u0105c si\u0119 z nimi; os\u00f3b w ka\u017cdym wieku i r\u00f3\u017cnego statusu spo\u0142ecznego, kt\u00f3rzy oddaj\u0105 si\u0119 go\u015bcinno\u015bci i anga\u017cuj\u0105 u boku tych, kt\u00f3rzy s\u0105 w sytuacjach marginalizacji i cierpienia. Nie s\u0105 to nadludzie, ale \u201es\u0105siedzi\u201d, kt\u00f3rych spotykamy ka\u017cdego dnia i kt\u00f3rzy w milczeniu staj\u0105 si\u0119 ubogimi wraz z ubogimi. Nie tylko co\u015b daj\u0105: s\u0142uchaj\u0105, prowadz\u0105 dialog, staraj\u0105 si\u0119 zrozumie\u0107 sytuacj\u0119 i jej przyczyny, aby udzieli\u0107 odpowiednich rad i w\u0142a\u015bciwych odniesie\u0144. Zwracaj\u0105 uwag\u0119 na potrzeby materialne, ale tak\u017ce duchowe, na integraln\u0105 promocj\u0119 osoby. Kr\u00f3lestwo Bo\u017ce staje si\u0119 obecne i widoczne w tej wielkodusznej i bezinteresownej s\u0142u\u017cbie. Jest naprawd\u0119 jak ziarno, kt\u00f3re pada na dobr\u0105 gleb\u0119 \u017cycia tych ludzi i przynosi owoce (por. \u0141k 8, 4-15). Wdzi\u0119czno\u015b\u0107 dla jak\u017ce wielu wolontariuszy winna sta\u0107 si\u0119 modlitw\u0105, aby ich \u015bwiadectwo mog\u0142o by\u0107 owocne.<\/p>\n

6. W 60. rocznic\u0119 Encykliki Pacem in terris nale\u017cy pilnie podj\u0105\u0107 s\u0142owa \u015bwi\u0119tego papie\u017ca Jana XXIII, kt\u00f3ry pisa\u0142, \u017ce ka\u017cda istota ludzka ma \u201eprawo do \u017cycia, do nienaruszalno\u015bci cia\u0142a, do posiadania \u015brodk\u00f3w potrzebnych do zapewnienia sobie odpowiedniego poziomu \u017cycia, do kt\u00f3rych nale\u017cy zaliczy\u0107 przede wszystkim \u017cywno\u015b\u0107, odzie\u017c, mieszkanie, wypoczynek, opiek\u0119 zdrowotn\u0105 oraz niezb\u0119dne \u015bwiadczenia ze strony w\u0142adz na rzecz jednostek. Z tego wynika, \u017ce cz\u0142owiekowi przys\u0142uguje r\u00f3wnie\u017c prawo zabezpieczenia spo\u0142ecznego w wypadku choroby, niezdolno\u015bci do pracy, owdowienia, staro\u015bci, bezrobocia oraz niezawinionego pozbawienia \u015brodk\u00f3w niezb\u0119dnych do \u017cycia\u201d (Enc. Pacem in terris, 11, w: Dokumenty nauki spo\u0142ecznej Ko\u015bcio\u0142a,
\ncz. 1, red. nauk. ks. Marian Radwan, Rzym-Lublin 1987, s. 273).<\/p>\n

Jak\u017ce przed nami jeszcze wiele pracy, aby te s\u0142owa sta\u0142y si\u0119 rzeczywisto\u015bci\u0105, tak\u017ce poprzez powa\u017cne i skuteczne wysi\u0142ki polityczne i legislacyjne! Pomimo ogranicze\u0144, a niekiedy niezgodno\u015bci polityki w dostrzeganiu i s\u0142u\u017ceniu dobru wsp\u00f3lnemu, oby rozwija\u0142a si\u0119 solidarno\u015b\u0107 i pomocniczo\u015b\u0107 tak wielu obywateli, kt\u00f3rzy wierz\u0105 w warto\u015b\u0107 dobrowolnego zaanga\u017cowania i po\u015bwi\u0119cenia na rzecz ubogich. Z pewno\u015bci\u0105 jest to kwestia pobudzania i wywierania presji na instytucje publiczne, aby dobrze wype\u0142nia\u0142y swoje obowi\u0105zki. Ale nie ma sensu pozostawa\u0107 biernym, czekaj\u0105c na wszystko \u201ez g\u00f3ry\u201d: te, kt\u00f3ry \u017cyje w warunkach ub\u00f3stwa, r\u00f3wnie\u017c musi by\u0107 zaanga\u017cowany i wspierany na drodze przemiany i odpowiedzialno\u015bci.<\/p>\n

7. Musimy niestety po raz kolejny zwr\u00f3ci\u0107 uwag\u0119 na nowe formy ub\u00f3stwa, kt\u00f3re do\u0142\u0105czaj\u0105 do tych opisanych ju\u017c powy\u017cej. My\u015bl\u0119 w szczeg\u00f3lno\u015bci o ludziach \u017cyj\u0105cych w strefach wojennych, zw\u0142aszcza o dzieciach pozbawionych spokojnej tera\u017aniejszo\u015bci i godnej przysz\u0142o\u015bci. Nikt nigdy nie mo\u017ce przyzwyczai\u0107 si\u0119 do tej sytuacji. Nie ustawajmy w wysi\u0142kach, aby pok\u00f3j umacnia\u0142 si\u0119 jako dar Zmartwychwsta\u0142ego Pana i owoc zaanga\u017cowania na rzecz sprawiedliwo\u015bci i dialogu.<\/p>\n

Nie mog\u0119 zapomnie\u0107 o spekulacjach, kt\u00f3re w r\u00f3\u017cnych sektorach prowadz\u0105 do dramatycznego wzrostu koszt\u00f3w, co czyni wiele rodzin jeszcze bardziej biednymi. P\u0142ace szybko si\u0119 wyczerpuj\u0105, zmuszaj\u0105c do niedostatku, uw\u0142aczaj\u0105cego godno\u015bci ka\u017cdej osoby. Je\u015bli rodzina musi wybiera\u0107 mi\u0119dzy po\u017cywieniem a lekarstwami, to g\u0142os tych, kt\u00f3rzy domagaj\u0105 si\u0119 prawa do obu tych d\u00f3br, musi zosta\u0107 wys\u0142uchany w imi\u0119 godno\u015bci osoby ludzkiej.<\/p>\n

Jak mo\u017cemy nie zauwa\u017cy\u0107 etycznego nie\u0142adu, kt\u00f3ry cechuje \u015bwiat pracy? Nieludzkie traktowanie jak\u017ce wielu pracownik\u00f3w i pracownic; nieadekwatne wynagrodzenie za wykonan\u0105 prac\u0119; plaga niepewno\u015bci; zbyt wiele ofiar wypadk\u00f3w, cz\u0119sto z powodu mentalno\u015bci, kt\u00f3ra preferuje dora\u017any zysk ze szkod\u0105 dla bezpiecze\u0144stwa\u2026 Przychodz\u0105 na my\u015bl s\u0142owa \u015bw. Jana Paw\u0142a II: \u201epierwsz\u0105 podstaw\u0105 warto\u015bci pracy jest sam cz\u0142owiek. [\u2026] O ile prawd\u0105 jest, \u017ce cz\u0142owiek jest przeznaczony i powo\u0142any do pracy, to jednak nade wszystko praca jest \u00abdla cz\u0142owieka\u00bb, a nie cz\u0142owiek \u00abdla pracy\u00bb\u201d (Enc. Laborem exercens, 6).<\/p>\n

8. Ta lista, ju\u017c sama w sobie dramatyczna, daje tylko cz\u0119\u015bciowy obraz sytuacji ub\u00f3stwa, kt\u00f3re s\u0105 cz\u0119\u015bci\u0105 naszego codziennego \u017cycia. Nie mog\u0119 pomin\u0105\u0107 w szczeg\u00f3lno\u015bci formy niedogodno\u015bci, kt\u00f3ra z ka\u017cdym dniem staje si\u0119 coraz bardziej widoczna i dotyka \u015bwiata m\u0142odzie\u017cy. Ile\u017c jest sfrustrowanych istnie\u0144, a nawet samob\u00f3jstw ludzi m\u0142odych, oszukanych przez kultur\u0119, kt\u00f3ra prowadzi ich do poczucia \u201ebraku realizacji\u201d i \u201epora\u017cki\u201d. Pom\u00f3\u017cmy im zareagowa\u0107 w obliczu tych nikczemnych pod\u017cega\u0144, \u017ceby ka\u017cdy m\u00f3g\u0142 znale\u017a\u0107 drog\u0119, kt\u00f3r\u0105 powinien pod\u0105\u017ca\u0107, aby zdoby\u0107 siln\u0105 i szczodr\u0105 to\u017csamo\u015b\u0107.<\/p>\n

M\u00f3wi\u0105c o ubogich, \u0142atwo jest popa\u015b\u0107 w retoryk\u0119. Jest to r\u00f3wnie\u017c podst\u0119pna pokusa, aby zatrzyma\u0107 si\u0119 na statystykach i liczbach. Ubodzy s\u0105 lud\u017ami, maj\u0105 twarze, historie, serca i dusze. S\u0105 bra\u0107mi i siostrami ze swoimi zaletami i wadami, jak wszyscy inni, i wa\u017cne, aby wej\u015b\u0107 w osobist\u0105 relacj\u0119 z ka\u017cdym z nich.<\/p>\n

Ksi\u0119ga Tobiasza uczy nas konkretno\u015bci naszego dzia\u0142ania z ubogimi i dla ubogich. Jest to kwestia sprawiedliwo\u015bci, kt\u00f3ra zobowi\u0105zuje nas wszystkich do szukania i spotykania si\u0119 nawzajem, aby wspiera\u0107 harmoni\u0119 niezb\u0119dn\u0105 do tego, by wsp\u00f3lnota mog\u0142a si\u0119 okre\u015bla\u0107 jako taka. Zainteresowanie si\u0119 ubogimi nie ko\u0144czy si\u0119 wi\u0119c na pochopnym dawaniu ja\u0142mu\u017cny. Wymaga przywr\u00f3cenia w\u0142a\u015bciwych relacji mi\u0119dzyludzkich, kt\u00f3re zosta\u0142y zniszczone przez ub\u00f3stwo. W ten spos\u00f3b \u201enieodwracanie wzroku od biednych\u201d prowadzi do zyskania po\u017cytku z mi\u0142osierdzia, mi\u0142o\u015bci, kt\u00f3ra nadaje sens i warto\u015b\u0107 ca\u0142emu \u017cyciu chrze\u015bcija\u0144skiemu.<\/p>\n

9. Niech nasza troska o ubogich b\u0119dzie zawsze nacechowana ewangelicznym realizmem. Dzielenie si\u0119 musi odpowiada\u0107 konkretnym potrzebom drugiego, a nie uwolnieniu si\u0119 od tego, co zb\u0119dne. R\u00f3wnie\u017c w tym przypadku potrzeba rozeznania, pod przewodnictwem Ducha \u015awi\u0119tego, aby rozpozna\u0107 prawdziwe potrzeby naszych braci, a nie nasze w\u0142asne aspiracje. To, czego z pewno\u015bci\u0105 pilnie potrzebuj\u0105, to nasze cz\u0142owiecze\u0144stwo, nasze serce otwarte na mi\u0142o\u015b\u0107. Nie zapominajmy: \u201eJeste\u015bmy wezwani do odkrycia w nich Chrystusa, do u\u017cyczenia im naszego g\u0142osu w ich sprawach, ale tak\u017ce do bycia ich przyjaci\u00f3\u0142mi, s\u0142uchania ich, zrozumienia ich i przyj\u0119cia tajemniczej m\u0105dro\u015bci, kt\u00f3r\u0105 B\u00f3g chce nam przekaza\u0107 przez nich\u201d (Adhort. apost. Evangelii gaudium, 198). Wiara uczy nas, \u017ce ka\u017cdy ubogi jest dzieckiem Boga, i \u017ce jest w nim obecny Chrystus: \u201eWszystko, co uczynili\u015bcie jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnie\u015bcie uczynili\u201d (Mt 25, 40).<\/p>\n

10. W tym roku przypada 150. rocznica urodzin \u015bw. Teresy od Dzieci\u0105tka Jezus. Na jednej ze stron swoich Dziej\u00f3w duszy pisze ona: \u201eAch! Teraz pojmuj\u0119, \u017ce doskona\u0142a mi\u0142o\u015b\u0107 bli\u017aniego polega na tym, by znosi\u0107 b\u0142\u0119dy innych, nie dziwi\u0107 si\u0119 wcale ich s\u0142abo\u015bciom, budowa\u0107 si\u0119 nawet najdrobniejszymi aktami cn\u00f3t, kt\u00f3re u nich spostrzegamy. Przede wszystkim jednak zrozumia\u0142em, \u017ce mi\u0142o\u015b\u0107 bli\u017aniego nie powinna pozostawa\u0107 zamkni\u0119ta w g\u0142\u0119bi serca. \u00abNikt, powiedzia\u0142 Jezus, nie zapala pochodni, by j\u0105 wsadzi\u0107 pod korzec, ale stawia j\u0105 na \u015bwieczniku, aby o\u015bwieca\u0142a WSZYSTKICH, kt\u00f3rzy s\u0105 w domu\u00bb. Zdaje mi si\u0119, \u017ce ta pochodnia wyobra\u017ca mi\u0142o\u015b\u0107 bli\u017aniego, kt\u00f3ra winna o\u015bwieca\u0107, rozwesela\u0107, nie tylko moich najdro\u017cszych, ale WSZYSTKICH, kt\u00f3rzy s\u0105 w domu, nie wy\u0142\u0105czaj\u0105c nikogo\u201d (Dzieje duszy, Krak\u00f3w 1984, s. 215).<\/p>\n

W tym domu, jakim jest \u015bwiat, ka\u017cdy ma prawo by\u0107 o\u015bwiecony mi\u0142osierdziem, nikt nie mo\u017ce by\u0107 go pozbawiony. Niech nieugi\u0119to\u015b\u0107 mi\u0142o\u015bci \u015bw. Tereski, inspiruje nasze serca w tym \u015awiatowym Dniu, niech pomaga nam \u201enie odwraca\u0107 twarzy od biedaka\u201d i zawsze wpatrywa\u0107 si\u0119 w ludzkie i Boskie oblicze Pana Jezusa Chrystusa.<\/p>\n

Rzym, u \u015bw. Jana na Lateranie, dnia 13 czerwca 2023 r., we wspomnienie \u015bw. Antoniego z Padwy, patrona ubogich.<\/p>\n

FRANCISZEK<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Nie odwracaj twarzy od \u017cadnego biedaka (Tb 4, 7)<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":3831,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[19,59],"tags":[],"class_list":["post-3830","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-aktualnosci","category-zycie-kosciola"],"featured_image_urls":{"full":["https:\/\/albert.radom.pl\/wp-content\/uploads\/2023\/11\/ten-69.jpg",1000,588,false],"thumbnail":["https:\/\/albert.radom.pl\/wp-content\/uploads\/2023\/11\/ten-69-150x150.jpg",150,150,true],"medium":["https:\/\/albert.radom.pl\/wp-content\/uploads\/2023\/11\/ten-69-300x176.jpg",300,176,true],"medium_large":["https:\/\/albert.radom.pl\/wp-content\/uploads\/2023\/11\/ten-69-768x452.jpg",640,377,true],"large":["https:\/\/albert.radom.pl\/wp-content\/uploads\/2023\/11\/ten-69.jpg",640,376,false],"1536x1536":["https:\/\/albert.radom.pl\/wp-content\/uploads\/2023\/11\/ten-69.jpg",1000,588,false],"2048x2048":["https:\/\/albert.radom.pl\/wp-content\/uploads\/2023\/11\/ten-69.jpg",1000,588,false],"newsever-slider-full":["https:\/\/albert.radom.pl\/wp-content\/uploads\/2023\/11\/ten-69.jpg",1000,588,false],"newsever-featured":["https:\/\/albert.radom.pl\/wp-content\/uploads\/2023\/11\/ten-69.jpg",1000,588,false],"newsever-medium":["https:\/\/albert.radom.pl\/wp-content\/uploads\/2023\/11\/ten-69-720x475.jpg",720,475,true]},"author_info":{"display_name":"xdar","author_link":"https:\/\/albert.radom.pl\/?author=1"},"category_info":"Aktualno\u015bci<\/a> \u017bycie Ko\u015bcio\u0142a<\/a>","tag_info":"\u017bycie Ko\u015bcio\u0142a","comment_count":"0","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/albert.radom.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/3830","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/albert.radom.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/albert.radom.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/albert.radom.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/albert.radom.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=3830"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/albert.radom.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/3830\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3832,"href":"https:\/\/albert.radom.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/3830\/revisions\/3832"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/albert.radom.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/3831"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/albert.radom.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=3830"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/albert.radom.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=3830"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/albert.radom.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=3830"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}