Nie b\u00f3jcie si\u0119 dzieli\u0107 ze wszystkimi nadziej\u0105 i rado\u015bci\u0105 Chrystusa Zmartwychwsta\u0142ego!<\/p>\n
Strze\u017ccie iskry, kt\u00f3ra zosta\u0142a w was zapalona, ale jednocze\u015bnie nie\u015bcie j\u0105 naprz\u00f3d. Nie mo\u017cemy zatrzyma\u0107 chrze\u015bcija\u0144skiej nadziei dla siebie, poniewa\u017c ona jest przeznaczona dla wszystkich \u2013 napisa\u0142 do m\u0142odych Ojciec \u015awi\u0119ty Franciszek w Or\u0119dziu na XXXVIII \u015awiatowy Dzie\u0144 M\u0142odzie\u017cy, kt\u00f3ry 26 listopada br. obchodzony b\u0119dzie na szczeblu lokalnym.<\/p>\n
W or\u0119dziu Ojciec \u015awi\u0119ty zach\u0119ca m\u0142odych, aby byli odwa\u017cnymi \u015bwiadkami chrze\u015bcija\u0144skiego \u017cycia i nadziei \u201enawet po\u015br\u00f3d najokrutniejszej ludzkiej niegodziwo\u015bci\u201d, przy tej okazji za wz\u00f3r stawiaj\u0105c postawy \u015bw. Maksymiliana Marii Kolbego, \u015bw. J\u00f3zefiny Bakhity i b\u0142ogos\u0142awionych ma\u0142\u017conk\u00f3w J\u00f3zefa i Wiktorii Ulm\u00f3w z siedmiorgiem ich dzieci. \u201eMy, stworzeni przez Boga na Jego obraz i podobie\u0144stwo, mo\u017cemy by\u0107 wyrazem Jego mi\u0142o\u015bci, kt\u00f3ra rodzi rado\u015b\u0107 i nadziej\u0119 nawet tam, gdzie wydaje si\u0119 to niemo\u017cliwe\u201d \u2013 podkre\u015bli\u0142 papie\u017c Franciszek.<\/p>\n
Publikujemy pe\u0142ny tekst papieskiego or\u0119dzia:<\/p>\n
\u201eWeselcie si\u0119 nadziej\u0105\u201d (Rz 12, 12)<\/strong><\/p>\n Drodzy M\u0142odzi!<\/strong><\/p>\n W sierpniu spotka\u0142em si\u0119 z setkami tysi\u0119cy waszych r\u00f3wie\u015bnik\u00f3w z ca\u0142ego \u015bwiata, zgromadzonych w Lizbonie na \u015awiatowych Dniach M\u0142odzie\u017cy. W czasie pandemii, po\u015br\u00f3d tak wielu niepewno\u015bci, \u017cywili\u015bmy nadziej\u0119, \u017ce to wielkie \u015bwi\u0119to spotkania z Chrystusem i m\u0142odymi lud\u017ami b\u0119dzie mog\u0142o doj\u015b\u0107 do skutku. Ta nadzieja spe\u0142ni\u0142a si\u0119 i przeros\u0142a wszelkie oczekiwania wielu z nas tam obecnych \u2013 w tym tak\u017ce moje! Jak\u017ce pi\u0119kne by\u0142o nasze spotkanie w Lizbonie! By\u0142o ono prawdziwym do\u015bwiadczeniem przemienienia, eksplozj\u0105 \u015bwiat\u0142a i rado\u015bci!<\/p>\n Na zako\u0144czenie Mszy \u015bw. na \u201ePolu \u0141aski\u201d wskaza\u0142em kolejny etap naszej mi\u0119dzykontynentalnej pielgrzymki: Seul w Korei w 2027 r. Ale wcze\u015bniej wyznaczy\u0142em wam spotkanie w Rzymie, w 2025 r., z okazji Jubileuszu M\u0142odzie\u017cy, gdzie r\u00f3wnie\u017c b\u0119dziecie \u201epielgrzymami nadziei\u201d.<\/p>\n Wy, m\u0142odzi, jeste\u015bcie bowiem radosn\u0105 nadziej\u0105 Ko\u015bcio\u0142a i ludzko\u015bci, b\u0119d\u0105cej nieustannie w drodze. Chcia\u0142bym wzi\u0105\u0107 was za r\u0119k\u0119, \u017ceby wraz z wami w\u0119drowa\u0107 drog\u0105 nadziei. Chcia\u0142bym rozmawia\u0107 z wami o naszych rado\u015bciach i nadziejach, ale tak\u017ce o smutku i l\u0119ku naszych serc i o cierpi\u0105cej ludzko\u015bci (por. Konst. duszp. Gaudium et spes, 1). W ci\u0105gu tych dw\u00f3ch lat przygotowa\u0144 do Jubileuszu b\u0119dziemy najpierw rozwa\u017ca\u0107 Paw\u0142owe wezwanie \u201eWeselcie si\u0119 nadziej\u0105\u201d (Rz 12, 12), a nast\u0119pnie pog\u0142\u0119bimy s\u0142owa proroka Izajasza: \u201eCi, co zaufali Panu, biegn\u0105 bez zm\u0119czenia\u201d (por. Iz 40, 31).<\/p>\n Sk\u0105d bierze si\u0119 ta rado\u015b\u0107?<\/strong><\/p>\n \u201eWeselcie si\u0119 nadziej\u0105\u201d (Rz 12, 12) jest wezwaniem \u015bw. Paw\u0142a skierowanym do wsp\u00f3lnoty w Rzymie, w czasie gdy stawia\u0142a ona czo\u0142a powa\u017cnym prze\u015bladowaniom. Istotnie, g\u0142oszona przez Aposto\u0142a \u201erado\u015b\u0107 w nadziei\u201d wyp\u0142ywa z tajemnicy paschalnej Chrystusa, z mocy Jego zmartwychwstania. Nie jest owocem ludzkiego wysi\u0142ku, talentu czy sztuki. Jest to rado\u015b\u0107 p\u0142yn\u0105ca ze spotkania z Chrystusem. Chrze\u015bcija\u0144ska rado\u015b\u0107 pochodzi od samego Boga, ze \u015bwiadomo\u015bci, \u017ce jeste\u015bmy przez Niego mi\u0142owani.<\/p>\n Benedykt XVI, zastanawiaj\u0105c si\u0119 nad swoim do\u015bwiadczeniem, podczas \u015awiatowych Dni M\u0142odzie\u017cy w Madrycie w 2011 r., pyta\u0142: rado\u015b\u0107, \u201eSk\u0105d si\u0119 bierze? Jak j\u0105 wyt\u0142umaczy\u0107? Z pewno\u015bci\u0105 istnieje wiele czynnik\u00f3w, kt\u00f3re oddzia\u0142uj\u0105 razem. Ale tym decyduj\u0105cym jest [\u2026] pewno\u015b\u0107 wyp\u0142ywaj\u0105ca z wiary: jestem chciany. Mam zadanie w historii. Jestem akceptowany, jestem mi\u0142owany\u201d. I u\u015bci\u015bla\u0142: \u201ew ostateczno\u015bci potrzebujemy bezwarunkowej akceptacji. Jedynie je\u015bli B\u00f3g mnie akceptuje, a ja nabieram co do tego pewno\u015bci, wiem definitywnie: dobrze, \u017ce jestem. [\u2026] Dobrze jest \u017cy\u0107 jako osoba ludzka, tak\u017ce w trudnych czasach. Wiara czyni nas od wewn\u0105trz radosnymi\u201d (Przem\u00f3wienie do Kurii Rzymskiej, 22 grudnia 2011 r.).<\/p>\n Gdzie jest moja nadzieja?<\/strong><\/p>\n M\u0142odo\u015b\u0107 to czas pe\u0142en nadziei i marze\u0144, karmi\u0105cych si\u0119 pi\u0119knem, kt\u00f3re wzbogaca nasze \u017cycie: wspania\u0142o\u015bci\u0105 stworzenia, relacjami z naszymi bliskimi i przyjaci\u00f3\u0142mi, prze\u017cyciami artystycznymi i kulturalnymi, wiedz\u0105 naukow\u0105 i techniczn\u0105, inicjatywami promuj\u0105cymi pok\u00f3j, sprawiedliwo\u015b\u0107 i braterstwo, i tak dalej. Jednak w dzisiejszych czasach, w \u017cyciu wielu os\u00f3b, w tym tak\u017ce ludzi m\u0142odych, nadzieja zdaje si\u0119 by\u0107 wielk\u0105 nieobecn\u0105. Niestety, wielu waszych r\u00f3wie\u015bnik\u00f3w, kt\u00f3rzy do\u015bwiadczaj\u0105 wojny, przemocy, zastraszania i r\u00f3\u017cnych niedogodno\u015bci, s\u0105 n\u0119kani przez rozpacz, l\u0119k i depresj\u0119. Czuj\u0105 si\u0119 jakby zamkni\u0119ci w mrocznym wi\u0119zieniu, nie mog\u0105c ujrze\u0107 promieni s\u0142o\u0144ca. Dramatycznie ukazuje to wysoki wska\u017anik samob\u00f3jstw w\u015br\u00f3d ludzi m\u0142odych w r\u00f3\u017cnych krajach. Jak w takiej sytuacji mo\u017cna do\u015bwiadczy\u0107 rado\u015bci i nadziei, o kt\u00f3rych m\u00f3wi \u015bw. Pawe\u0142? Pojawia si\u0119 raczej ryzyko, \u017ce zapanuj\u0105 rozpacz i my\u015bl, \u017ce nie ma sensu czyni\u0107 dobra, poniewa\u017c nikt go nie rozpozna i nie doceni \u2013 tak, jak czytamy w Ksi\u0119dze Hioba: \u201ePo c\u00f3\u017c nadzieja, kto dojrzy nadziei mej przedmiot?\u201d (Hi 17, 15).<\/p>\n W obliczu dramat\u00f3w ludzko\u015bci, a zw\u0142aszcza cierpienia niewinnych, tak\u017ce i my, na wz\u00f3r niekt\u00f3rych Psalm\u00f3w, kt\u00f3rymi si\u0119 modlimy, pytamy Pana: \u201eDlaczego?\u201d. I to my mo\u017cemy stawa\u0107 si\u0119 cz\u0119\u015bci\u0105 odpowiedzi, jakiej udzieli B\u00f3g. My, stworzeni przez Niego na Jego obraz i podobie\u0144stwo, mo\u017cemy by\u0107 wyrazem Jego mi\u0142o\u015bci, kt\u00f3ra rodzi rado\u015b\u0107 i nadziej\u0119 nawet tam, gdzie wydaje si\u0119 to niemo\u017cliwe. Przychodzi mi na my\u015bl g\u0142\u00f3wny bohater filmu pt. \u201e\u017bycie jest pi\u0119kne\u201d. M\u0142ody ojciec, kt\u00f3remu z delikatno\u015bci\u0105 i wyobra\u017ani\u0105 udaje si\u0119 przekszta\u0142ci\u0107 surow\u0105 rzeczywisto\u015b\u0107 w rodzaj przygody i zabawy, w ten spos\u00f3b daje swojemu synowi \u201espojrzenie nadziei\u201d, chroni\u0105c go przed horrorem obozu koncentracyjnego, ocalaj\u0105c jego niewinno\u015b\u0107 i nie dopuszczaj\u0105c do tego, aby ludzka niegodziwo\u015b\u0107 skrad\u0142a jego przysz\u0142o\u015b\u0107. Ale nie chodzi tu jedynie o fikcyjne historie! T\u0119 sam\u0105 postaw\u0119 widzimy bowiem w \u017cyciu wielu \u015bwi\u0119tych, kt\u00f3rzy byli \u015bwiadkami nadziei nawet po\u015br\u00f3d najokrutniejszej ludzkiej niegodziwo\u015bci. My\u015blimy o \u015bw. Maksymilianie Marii Kolbem, \u015bw. J\u00f3zefinie Bakhicie czy b\u0142ogos\u0142awionych ma\u0142\u017conkach J\u00f3zefie i Wiktorii Ulmach z siedmiorgiem ich dzieci.<\/p>\n Mo\u017cliwo\u015b\u0107 rozpalania nadziei w ludzkich sercach za spraw\u0105 chrze\u015bcija\u0144skiego \u015bwiadectwa, w mistrzowski spos\u00f3b zosta\u0142a ukazana w nauczaniu \u015bw. Paw\u0142a VI, kiedy przypomnia\u0142 nam: \u201echrze\u015bcijanin albo grupa chrze\u015bcijan, kt\u00f3rzy wpo\u015br\u00f3d spo\u0142eczno\u015bci ludzkiej, w kt\u00f3rej \u017cyj\u0105, [\u2026] z w\u0142asnej woli szerz\u0105 wiar\u0119 w pewne dobra duchowe, stoj\u0105ce wy\u017cej ponad warto\u015bciami pospolitymi, oraz nadziej\u0119 w rzeczywisto\u015b\u0107 niewidzialn\u0105, jakiej nawet odwa\u017cna my\u015bl wytworzy\u0107 nie mo\u017ce\u201d (Adhort. apost. Evangelii nuntiandi, 21).<\/p>\n \u201eMa\u0142a\u201d nadzieja<\/strong><\/p>\n Francuski poeta Charles P\u00e9guy, na pocz\u0105tku swojego wiersza o nadziei m\u00f3wi o trzech cnotach teologalnych \u2013 wierze, nadziei i mi\u0142o\u015bci \u2013 jako o trzech wsp\u00f3lnie w\u0119druj\u0105cych siostrach:<\/p>\n \u201eMalutka nadzieja kroczy mi\u0119dzy dwiema doros\u0142ymi siostrami i nikt na ni\u0105 nawet nie zwraca uwagi. (Przedsionek tajemnicy drugiej cnoty, prze\u0142. Leon Zar\u0119ba, Krak\u00f3w 2007, s. 40-43).<\/p>\n Ja r\u00f3wnie\u017c jestem przekonany o tym pokornym, \u201emniejszym\u201d, ale fundamentalnym charakterze nadziei. Spr\u00f3bujcie pomy\u015ble\u0107: jak mogliby\u015bmy \u017cy\u0107 bez nadziei? Jak wygl\u0105da\u0142yby nasze dni? Nadzieja jest niezb\u0119dna dla codziennego \u017cycia.<\/p>\n Nadzieja, \u015bwiat\u0142o ja\u015bniej\u0105ce w nocy<\/strong><\/p>\n W chrze\u015bcija\u0144skiej tradycji Triduum Paschalnego, Wielka Sobota jest dniem nadziei. Pomi\u0119dzy Wielkim Pi\u0105tkiem a Niedziel\u0105 Wielkanocn\u0105, jest ona pomostem mi\u0119dzy rozpacz\u0105 uczni\u00f3w a ich rado\u015bci\u0105 paschaln\u0105. Jest miejscem, w kt\u00f3rym rodzi si\u0119 nadzieja. Tego dnia, Ko\u015bci\u00f3\u0142 w milczeniu upami\u0119tnia zst\u0105pienie Chrystusa do piekie\u0142. Mo\u017cemy to zobaczy\u0107 przedstawione na wielu ikonach, ukazuj\u0105cych nam Chrystusa ja\u015bniej\u0105cego \u015bwiat\u0142em, kt\u00f3ry zst\u0119puje w najg\u0142\u0119bsze ciemno\u015bci i je przenika. Tak w\u0142a\u015bnie jest: B\u00f3g nie tylko spogl\u0105da ze wsp\u00f3\u0142czuciem na nasze obszary \u015bmierci, nie tylko wo\u0142a z oddali, lecz wkracza w nasze do\u015bwiadczenia piekie\u0142 jako \u015bwiat\u0142o, kt\u00f3re \u015bwieci w ciemno\u015bci i je pokonuje (por. J 1, 5). Dobrze to wyra\u017ca wiersz w po\u0142udniowoafryka\u0144skim j\u0119zyku xhosa: \u201eNawet je\u015bli nadzieje si\u0119 wyczerpa\u0142y, tym wierszem rozbudzam nadziej\u0119. Moja nadzieja si\u0119 budzi, poniewa\u017c pok\u0142adam nadziej\u0119 w Panu. Mam nadziej\u0119, \u017ce si\u0119 zjednoczymy! Trwajcie mocni w nadziei, bo pomy\u015blny kres jest bliski\u201d.<\/p>\n Je\u015bli si\u0119 dobrze zastanowi\u0107, taka by\u0142a nadzieja Dziewicy Maryi, trwaj\u0105cej mocno pod krzy\u017cem Jezusa, pewnej, \u017ce \u201epomy\u015blny kres\u201d jest bliski. Maryja jest niewiast\u0105 nadziei, Matk\u0105 nadziei. Na Kalwarii, \u201ewbrew nadziei uwierzy\u0142a nadziei\u201d (Rz 4, 18), nie pozwoli\u0142a, aby zgas\u0142a w Jej sercu pewno\u015b\u0107 zmartwychwstania zapowiedzianego przez Jej Syna. To Ona wype\u0142nia milczenie Wielkiej Soboty mi\u0142osnym oczekiwaniem pe\u0142nym nadziei, zaszczepiaj\u0105c w uczniach pewno\u015b\u0107, \u017ce Jezus zwyci\u0119\u017cy \u015bmier\u0107 i \u017ce z\u0142o nie b\u0119dzie mia\u0142o ostatniego s\u0142owa.<\/p>\n Chrze\u015bcija\u0144ska nadzieja nie jest \u0142atwym optymizmem ani jakim\u015b placebo dla naiwnych: to pewno\u015b\u0107, zakorzeniona w mi\u0142o\u015bci i wierze, \u017ce B\u00f3g nigdy nie zostawia nas samych i dotrzymuje obietnicy: \u201eChocia\u017cbym chodzi\u0142 ciemn\u0105 dolin\u0105, z\u0142a si\u0119 nie ul\u0119kn\u0119, bo Ty jeste\u015b ze mn\u0105\u201d (Ps 23, 4). Chrze\u015bcija\u0144ska nadzieja nie jest zaprzeczeniem cierpienia i \u015bmierci, ale jest celebracj\u0105 mi\u0142o\u015bci Chrystusa Zmartwychwsta\u0142ego, kt\u00f3ry jest zawsze z nami, nawet gdy zdaje si\u0119 by\u0107 daleko. \u201eSam Chrystus jest dla nas wspania\u0142ym \u015bwiat\u0142em nadziei i przewodnictwa w naszej nocy, poniewa\u017c On jest \u00abGwiazd\u0105 \u015bwiec\u0105c\u0105, porann\u0105\u00bb\u201d (Adhort. apost. Christus vivit, 33).<\/p>\n Podsycanie nadziei<\/strong><\/p>\n Odk\u0105d zosta\u0142a w nas rozpalona iskra nadziei, od czasu do czasu pojawia si\u0119 zagro\u017cenie, \u017ce zostanie ona st\u0142umiona zmartwieniami, l\u0119kami i ci\u0119\u017carami codziennego \u017cycia. Tymczasem iskra potrzebuje powietrza, aby nadal \u015bwieci\u0107 i odradza\u0107 si\u0119 w wielkim ogniu nadziei. To w\u0142a\u015bnie delikatny powiew Ducha \u015awi\u0119tego podsyca nadziej\u0119. A my na r\u00f3\u017cne sposoby mo\u017cemy pom\u00f3c w jej podsycaniu.<\/p>\n Nadzieja jest podsycana przez modlitw\u0119. Modl\u0105c si\u0119, zachowujemy i odnawiamy nadziej\u0119. Modl\u0105c si\u0119, podtrzymujemy iskr\u0119 nadziei. \u201eModlitwa jest pierwsz\u0105 si\u0142\u0105 nadziei. Modlisz si\u0119, a nadzieja ro\u015bnie, trwa\u201d (Katecheza, 20 maja 2020: L\u2019Osservatore Romano, wyd. polskie, n. 6 (423)\/2020, s. 13). Modlitwa jest jak wspinaczka wysokog\u00f3rska: kiedy jeste\u015bmy na ziemi, cz\u0119sto nie widzimy s\u0142o\u0144ca, poniewa\u017c niebo jest pokryte chmurami. Ale je\u015bli wzniesiemy si\u0119 ponad chmury, ogarnie nas \u015bwiat\u0142o i ciep\u0142o s\u0142o\u0144ca; i w tym do\u015bwiadczeniu odnajdujemy pewno\u015b\u0107, \u017ce s\u0142o\u0144ce jest zawsze obecne, nawet gdy wszystko wydaje si\u0119 szare.<\/p>\n Drodzy m\u0142odzi, kiedy otaczaj\u0105 was g\u0119ste mg\u0142y strachu, zw\u0105tpienia i ucisku, i nie widzicie ju\u017c s\u0142o\u0144ca, wybierajcie drog\u0119 modlitwy. Poniewa\u017c \u201eje\u015bli nikt mnie ju\u017c wi\u0119cej nie s\u0142ucha, B\u00f3g mnie jeszcze s\u0142ucha\u201d (Benedykt XVI, Enc. Spe salvi, 32). Ka\u017cdego dnia, w obliczu niepokoj\u00f3w, kt\u00f3re nas atakuj\u0105, po\u015bwi\u0119\u0107my czas na odpoczynek w Bogu: \u201eOdpocznij jedynie w Bogu, duszo moja, bo od Niego pochodzi moja nadzieja\u201d (Ps 62, 6).<\/p>\n Nadzieja jest podsycana naszymi codziennymi wyborami. Zaproszenie do radowania si\u0119 nadziej\u0105, kt\u00f3re \u015bw. Pawe\u0142 kieruje do chrze\u015bcijan w Rzymie (por. Rz 12, 12), wymaga bardzo konkretnych wybor\u00f3w w codziennym \u017cyciu. Dlatego zach\u0119cam was do wyboru stylu \u017cycia opartego na nadziei. Podam przyk\u0142ad: w mediach spo\u0142eczno\u015bciowych wydaje si\u0119, \u017ce \u0142atwiej dzieli\u0107 si\u0119 z\u0142ymi wiadomo\u015bciami ni\u017c tymi, kt\u00f3re nios\u0105 nadziej\u0119. Dlatego sk\u0142adam wam konkretn\u0105 propozycj\u0119: spr\u00f3bujcie dzieli\u0107 si\u0119 s\u0142owem nadziei ka\u017cdego dnia. Sta\u0144cie si\u0119 siewcami nadziei w \u017cyciu waszych przyjaci\u00f3\u0142 i wszystkich, kt\u00f3rzy was otaczaj\u0105. Bo rzeczywi\u015bcie, \u201enadzieja jest pokorna i jest ona cnot\u0105, kt\u00f3r\u0105 si\u0119 wypracowuje \u2013 powiedzmy to tak \u2013 ka\u017cdego dnia; [\u2026] ka\u017cdego dnia trzeba sobie przypomina\u0107, \u017ce mamy zadatek, \u017ce to Duch, pracuje w nas w drobnych rzeczach\u201d (Homilia poranna, 29 pa\u017adziernika 2019: L\u2019Osservatore Romano, wyd. polskie, n. 12 (418)\/2019, s. 34).<\/p>\n Zapali\u0107 pochodni\u0119 nadziei<\/strong><\/p>\n Czasami wieczorem wychodzicie z przyjaci\u00f3\u0142mi i, je\u015bli jest ciemno, bierzecie smartfon i w\u0142\u0105czacie latark\u0119, \u017ceby zapewni\u0107 \u015bwiat\u0142o. Na du\u017cych koncertach tysi\u0105ce z was porusza tymi nowoczesnymi latarkami w rytm muzyki, tworz\u0105c wspania\u0142\u0105 sceneri\u0119. W nocy \u015bwiat\u0142o sprawia, \u017ce widzimy rzeczy na nowo, \u017ce nawet z ciemno\u015bci wy\u0142ania si\u0119 oblicze pi\u0119kna. Podobnie jest ze \u015bwiat\u0142em nadziei, kt\u00f3rym jest Chrystus. Dzi\u0119ki Niemu, dzi\u0119ki Jego zmartwychwstaniu zostaje roz\u015bwietlone nasze \u017cycie. Z Nim widzimy wszystko w nowym \u015bwietle.<\/p>\n Podobno, kiedy ludzie zwracali si\u0119 do \u015bw. Jana Paw\u0142a II, aby porozmawia\u0107 z nim o jakim\u015b problemie, jego pierwsze pytanie brzmia\u0142o: \u201eA jak to wygl\u0105da w \u015bwietle wiary?\u201d. Spojrzenie o\u015bwietlone nadziej\u0105 sprawia r\u00f3wnie\u017c, \u017ce rzeczy ukazuj\u0105 si\u0119 w innym \u015bwietle. Zach\u0119cam was zatem do przyj\u0119cia tego spojrzenia w waszym codziennym \u017cyciu. Chrze\u015bcijanin o\u017cywiony Bo\u017c\u0105 nadziej\u0105 jest wype\u0142niony inn\u0105 rado\u015bci\u0105; rado\u015bci\u0105, kt\u00f3ra pochodzi z jego wn\u0119trza. Wyzwania i trudno\u015bci s\u0105 i zawsze b\u0119d\u0105, ale je\u015bli jeste\u015bmy obdarzeni nadziej\u0105 \u201epe\u0142n\u0105 wiary\u201d, stawiamy im czo\u0142a, wiedz\u0105c, \u017ce nie maj\u0105 one ostatniego s\u0142owa, a my sami stajemy si\u0119, tym samym, ma\u0142\u0105 pochodni\u0105 nadziei dla innych.<\/p>\n R\u00f3wnie\u017c ka\u017cdy z was mo\u017ce ni\u0105 by\u0107, w takim stopniu, w jakim wasza wiara staje si\u0119 konkretna, sp\u00f3jna z rzeczywisto\u015bci\u0105 i losami waszych braci i si\u00f3str. Pomy\u015blmy o uczniach Jezusa, kt\u00f3rzy pewnego dnia na wysokiej g\u00f3rze ujrzeli Go ja\u015bniej\u0105cego chwalebnym \u015bwiat\u0142em. Gdyby pozostali na g\u00f3rze, tylko oni prze\u017cyliby ten pi\u0119kny moment, ale inni pozostaliby z niego wykluczeni. Trzeba by\u0142o, \u017ceby zeszli na d\u00f3\u0142. Nie mo\u017cemy ucieka\u0107 od \u015bwiata, ale musimy ukocha\u0107 ten czas, w kt\u00f3rym B\u00f3g umie\u015bci\u0142 nas nie bez powodu. Mo\u017cemy by\u0107 szcz\u0119\u015bliwi tylko wtedy, gdy b\u0119dziemy dzieli\u0107 si\u0119 otrzyman\u0105 \u0142ask\u0105 z naszymi bra\u0107mi i siostrami, kt\u00f3rych Pan daje nam dzie\u0144 po dniu.<\/p>\n Drodzy m\u0142odzi, nie b\u00f3jcie si\u0119 dzieli\u0107 ze wszystkimi nadziej\u0105 i rado\u015bci\u0105 Chrystusa Zmartwychwsta\u0142ego! Strze\u017ccie iskry, kt\u00f3ra zosta\u0142a w was zapalona, ale jednocze\u015bnie nie\u015bcie j\u0105 naprz\u00f3d. Zobaczycie, \u017ce b\u0119dzie wzrasta\u0142a! Nie mo\u017cemy zatrzyma\u0107 chrze\u015bcija\u0144skiej nadziei dla siebie, jako pi\u0119knego uczucia, poniewa\u017c ona jest przeznaczona dla wszystkich. B\u0105d\u017acie blisko zw\u0142aszcza tych waszych przyjaci\u00f3\u0142, kt\u00f3rzy na poz\u00f3r si\u0119 u\u015bmiechaj\u0105, ale w swoim wn\u0119trzu p\u0142acz\u0105, b\u0119d\u0105c ubogimi w nadziej\u0119. Nie dajcie si\u0119 zarazi\u0107 oboj\u0119tno\u015bci\u0105 i indywidualizmem: pozosta\u0144cie otwarci, jako nurty, kt\u00f3rymi mo\u017ce p\u0142yn\u0105\u0107 nadzieja Jezusa i rozprzestrzenia\u0107 si\u0119 w \u015brodowiskach, w kt\u00f3rych \u017cyjecie.<\/p>\n \u201eChrystus \u017cyje. On jest nasz\u0105 nadziej\u0105, jest najpi\u0119kniejsz\u0105 m\u0142odo\u015bci\u0105 tego \u015bwiata!\u201d (Adhort. apost. Christus vivit, 1). Tak pisa\u0142em do was prawie pi\u0119\u0107 lat temu, po Synodzie po\u015bwi\u0119conym m\u0142odzie\u017cy. Zach\u0119cam was wszystkich, zw\u0142aszcza osoby zaanga\u017cowane w duszpasterstwo m\u0142odzie\u017cy, do wzi\u0119cia do r\u0119ki Dokumentu Ko\u0144cowego z 2018 r. i adhortacji apostolskiej Christus vivit. Nadszed\u0142 czas, aby wsp\u00f3lnie okre\u015bli\u0107, w jakim miejscu si\u0119 znajdujemy i z nadziej\u0105 zaanga\u017cowa\u0107 si\u0119 na rzecz ca\u0142kowitego prze\u0142o\u017cenia na praktyk\u0119 tego niezapomnianego Synodu.<\/p>\n Zawierzmy ca\u0142e nasze \u017cycie Maryi, Matce Nadziei. Ona uczy nas nosi\u0107 w naszym wn\u0119trzu Jezusa, nasz\u0105 rado\u015b\u0107 i nadziej\u0119, i dawa\u0107 Go innym. Dobrej drogi, drodzy m\u0142odzi! B\u0142ogos\u0142awi\u0119 was i towarzysz\u0119 wam w modlitwie. Wy tak\u017ce m\u00f3dlcie si\u0119 za mnie!<\/p>\n W Rzymie, u \u015bw. Jana na Lateranie, dnia 9 listopada 2023 roku, w \u015bwi\u0119to rocznicy po\u015bwi\u0119cenia Bazyliki Latera\u0144skiej.<\/p>\n FRANCISZEK<\/strong><\/p>\n \u0179r\u00f3d\u0142o: eka.pl<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Nie b\u00f3jcie si\u0119 dzieli\u0107 ze wszystkimi nadziej\u0105 i rado\u015bci\u0105 Chrystusa Zmartwychwsta\u0142ego!<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":3945,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[61,59],"tags":[],"class_list":["post-3944","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-czytelnia","category-zycie-kosciola"],"featured_image_urls":{"full":["https:\/\/albert.radom.pl\/wp-content\/uploads\/2023\/11\/Franciszek-1068x712-1068x712-1.jpg",1068,712,false],"thumbnail":["https:\/\/albert.radom.pl\/wp-content\/uploads\/2023\/11\/Franciszek-1068x712-1068x712-1-150x150.jpg",150,150,true],"medium":["https:\/\/albert.radom.pl\/wp-content\/uploads\/2023\/11\/Franciszek-1068x712-1068x712-1-300x200.jpg",300,200,true],"medium_large":["https:\/\/albert.radom.pl\/wp-content\/uploads\/2023\/11\/Franciszek-1068x712-1068x712-1-768x512.jpg",640,427,true],"large":["https:\/\/albert.radom.pl\/wp-content\/uploads\/2023\/11\/Franciszek-1068x712-1068x712-1-1024x683.jpg",640,427,true],"1536x1536":["https:\/\/albert.radom.pl\/wp-content\/uploads\/2023\/11\/Franciszek-1068x712-1068x712-1.jpg",1068,712,false],"2048x2048":["https:\/\/albert.radom.pl\/wp-content\/uploads\/2023\/11\/Franciszek-1068x712-1068x712-1.jpg",1068,712,false],"newsever-slider-full":["https:\/\/albert.radom.pl\/wp-content\/uploads\/2023\/11\/Franciszek-1068x712-1068x712-1.jpg",1068,712,false],"newsever-featured":["https:\/\/albert.radom.pl\/wp-content\/uploads\/2023\/11\/Franciszek-1068x712-1068x712-1-1024x683.jpg",1024,683,true],"newsever-medium":["https:\/\/albert.radom.pl\/wp-content\/uploads\/2023\/11\/Franciszek-1068x712-1068x712-1-720x475.jpg",720,475,true]},"author_info":{"display_name":"xdar","author_link":"https:\/\/albert.radom.pl\/?author=1"},"category_info":"Czytelnia<\/a> \u017bycie Ko\u015bcio\u0142a<\/a>","tag_info":"\u017bycie Ko\u015bcio\u0142a","comment_count":"0","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/albert.radom.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/3944","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/albert.radom.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/albert.radom.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/albert.radom.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/albert.radom.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=3944"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/albert.radom.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/3944\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3946,"href":"https:\/\/albert.radom.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/3944\/revisions\/3946"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/albert.radom.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/3945"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/albert.radom.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=3944"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/albert.radom.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=3944"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/albert.radom.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=3944"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
\n[\u2026]
\nTo ona, ta malutka wprawia wszystko w ruch.
\nBo wiara widzi tylko to, co jest.
\nA ona widzi to, co b\u0119dzie.
\nMi\u0142o\u015b\u0107 mi\u0142uje tylko to, co jest.
\nA ona kocha to, co b\u0119dzie.
\n[\u2026]
\nA w istocie to ona prowadzi tamte.
\nI je ci\u0105gnie.
\nI dzi\u0119ki niej wszystko si\u0119 porusza\u201d.<\/p>\n