{"id":7842,"date":"2025-09-07T19:52:02","date_gmt":"2025-09-07T17:52:02","guid":{"rendered":"https:\/\/albert.radom.pl\/?p=7842"},"modified":"2025-09-07T19:52:02","modified_gmt":"2025-09-07T17:52:02","slug":"leon-xiv-nie-marnujmy-zycia-czynmy-zen-arcydzielo","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/albert.radom.pl\/?p=7842","title":{"rendered":"Leon XIV: nie marnujmy \u017cycia, czy\u0144my ze\u0144 arcydzie\u0142o"},"content":{"rendered":"

\u201e\u015awi\u0119ci Piotr Jerzy Frassati i Karol Acutis s\u0105 zaproszeniem skierowanym do nas wszystkich, zw\u0142aszcza do m\u0142odych, by nie marnowa\u0107 swego \u017cycia, ale kierowa\u0107 je ku g\u00f3rze i uczyni\u0107 z niego arcydzie\u0142o\u201d \u2013 powiedzia\u0142 papie\u017c Leon XIV podczas kanonizacji obydwu m\u0142odych \u015bwi\u0119tych.<\/strong><\/p>\n

Nawi\u0105zuj\u0105c do zawartej w pierwszym czytaniu dzisiejszej liturgii modlitwie kr\u00f3la Salomona o m\u0105dro\u015b\u0107 Ojciec \u015awi\u0119ty podkre\u015bli\u0142 znaczenie proszenia o ten dar Boga, gdy\u017c najwi\u0119kszym zagro\u017ceniem w \u017cyciu jest zmarnowanie go poza planem Boga. Zwr\u00f3ci\u0142 uwag\u0119, \u017ce tak\u017ce czytany dzi\u015b fragment Ewangelii zach\u0119ca nas, by\u015bmy bez zastrze\u017ce\u0144 poszli za Jezusem. Przypomnia\u0142, \u017ce wielu m\u0142odych na przestrzeni wiek\u00f3w, jak cho\u0107by \u015bw. Franciszek z Asy\u017cu musia\u0142o w swoim \u017cyciu zmierzy\u0107 si\u0119 z tym wyborem, aby dla Jezusa porzuci\u0107 wszystko. Tak te\u017c by\u0142o w \u017cyciu \u015bw. Piotra Jerzego Frassatiego i \u015bw. Karola Acutisa \u2013 obu zakochanych w Jezusie i gotowych odda\u0107 Jemu wszystko.<\/p>\n

Leon XIV zwr\u00f3ci\u0142 uwag\u0119, \u017ce Piotr Jerzy zaanga\u017cowa\u0142 si\u0119 w \u017cycie spo\u0142eczne, wni\u00f3s\u0142 sw\u00f3j wk\u0142ad w \u017cycie polityczne, z zapa\u0142em po\u015bwi\u0119ci\u0142 si\u0119 s\u0142u\u017cbie ubogim. Natomiast Karol spotka\u0142 Jezusa w rodzinie, naturalnie w\u0142\u0105czaj\u0105c do swojego dzieci\u0119cego i m\u0142odzie\u0144czego \u017cycia modlitw\u0119, sport, nauk\u0119 i mi\u0142osierdzie. Obaj piel\u0119gnowali mi\u0142o\u015b\u0107 do Boga i bli\u017anich za pomoc\u0105 prostych \u015brodk\u00f3w, dost\u0119pnych dla wszystkich: codziennej Mszy \u015bw., modlitwy, a zw\u0142aszcza adoracji eucharystycznej.<\/p>\n

\u201e\u015awi\u0119ci Pier Giorgio Frassati i Carlo Acutis s\u0105 zaproszeniem skierowanym do nas wszystkich, zw\u0142aszcza do m\u0142odych, by nie marnowa\u0107 swego \u017cycia, ale kierowa\u0107 je ku g\u00f3rze i uczyni\u0107 z niego arcydzie\u0142o Zach\u0119caj\u0105 nas swoimi s\u0142owami: \u00abNie ja, ale B\u00f3g\u00bb \u2013 mawia\u0142 Karol. A Piotr Jerzy: \u00abJe\u015bli B\u00f3g b\u0119dzie o\u015brodkiem ka\u017cdego twego dzia\u0142ania, w\u00f3wczas wytrwasz i dojdziesz do celu\u00bb. To prosta, ale skuteczna formu\u0142a ich \u015bwi\u0119to\u015bci. Jest to r\u00f3wnie\u017c \u015bwiadectwo, za kt\u00f3rym powinni\u015bmy pod\u0105\u017ca\u0107, aby w pe\u0142ni cieszy\u0107 si\u0119 \u017cyciem i i\u015b\u0107 na spotkanie z Panem na uczcie w Niebie\u201d \u2013 powiedzia\u0142 papie\u017c na zako\u0144czenie swej homilii.<\/p>\n

Publikujemy pe\u0142ny tekst homilii:<\/p>\n

Drodzy Bracia i Siostry!<\/strong><\/p>\n

W pierwszym czytaniu s\u0142yszeli\u015bmy pewne pytanie: \u201e[Panie,] Kt\u00f3\u017c pozna\u0142 Tw\u00f3j zamys\u0142, gdy\u015b nie da\u0142 M\u0105dro\u015bci, nie zes\u0142a\u0142 z wysoka \u015awi\u0119tego Ducha swego?\u201d (Mdr 9, 17). Us\u0142yszeli\u015bmy je po og\u0142oszeniu \u015bwi\u0119tymi dw\u00f3ch m\u0142odych b\u0142ogos\u0142awionych, Pier Giorgio Frassatiego i Carla Acutisa, a jest to opatrzno\u015bciowe. W Ksi\u0119dze M\u0105dro\u015bci pytanie to jest bowiem przypisywane w\u0142a\u015bnie podobnemu do nich m\u0142odzie\u0144cowi: kr\u00f3lowi Salomonowi. Po \u015bmierci swojego ojca, Dawida, zda\u0142 sobie spraw\u0119, \u017ce posiada wiele rzeczy: w\u0142adz\u0119, bogactwo, zdrowie, m\u0142odo\u015b\u0107, urod\u0119, kr\u00f3lestwo. Ale w\u0142a\u015bnie ta wielka obfito\u015b\u0107 \u015brodk\u00f3w sprawi\u0142a, \u017ce w jego sercu zrodzi\u0142o si\u0119 pytanie: \u201eCo mam uczyni\u0107, aby nic nie zosta\u0142o stracone?\u201d. Zrozumia\u0142, \u017ce jedyn\u0105 drog\u0105 do znalezienia odpowiedzi jest poproszenie Boga o jeszcze wi\u0119kszy dar: Jego M\u0105dro\u015bci, by pozna\u0107 Jego plany i wiernie si\u0119 do nich stosowa\u0107. Zda\u0142 sobie bowiem spraw\u0119, \u017ce tylko w ten spos\u00f3b wszystko znajdzie swoje miejsce w wielkim planie Pana. Tak, poniewa\u017c najwi\u0119kszym zagro\u017ceniem w \u017cyciu jest zmarnowanie go wbrew Bo\u017cemu planowi.<\/p>\n

R\u00f3wnie\u017c Jezus w Ewangelii m\u00f3wi nam o planie, do kt\u00f3rego trzeba ca\u0142kowicie przylgn\u0105\u0107. Powiada: \u201eKto nie d\u017awiga swego krzy\u017ca, a idzie za Mn\u0105, ten nie mo\u017ce by\u0107 moim uczniem\u201d (\u0141k 14, 27); i dalej: \u201eNikt z was, je\u015bli nie wyrzeka si\u0119 wszystkiego, co posiada, nie mo\u017ce by\u0107 moim uczniem\u201d (w. 33). Wzywa nas wi\u0119c, aby\u015bmy bez wahania dali si\u0119 porwa\u0107 przygodzie, kt\u00f3r\u0105 nam proponuje, z inteligencj\u0105 i si\u0142\u0105, pochodz\u0105cymi od Jego Ducha, a kt\u00f3re mo\u017cemy przyj\u0105\u0107 w takim stopniu, w jakim ogo\u0142ocimy si\u0119 z samych siebie, z rzeczy i idei, do kt\u00f3rych jeste\u015bmy przywi\u0105zani, aby nas\u0142uchiwa\u0107 Jego s\u0142owa.<\/p>\n

Wielu m\u0142odych na przestrzeni wiek\u00f3w musia\u0142o w swoim \u017cyciu zmierzy\u0107 si\u0119 z tym wyborem. Pomy\u015blmy o \u015bw. Franciszku z Asy\u017cu: podobnie jak Salomon, by\u0142 m\u0142ody i bogaty, spragniony chwa\u0142y i s\u0142awy. Dlatego wyruszy\u0142 na wojn\u0119, maj\u0105c nadziej\u0119, \u017ce zostanie pasowany na rycerza i zyska zaszczyty. Ale Jezus ukaza\u0142 si\u0119 jemu w drodze i sk\u0142oni\u0142 go do refleksji nad tym, czego dokonywa\u0142. U\u015bwiadomiwszy sobie sw\u00f3j stan, zada\u0142 Bogu proste pytanie: \u201ePanie, co chcesz, abym uczyni\u0142?\u201d[1]. I od tej chwili, zawracaj\u0105c ze swej dotychczasowej drogi, zacz\u0105\u0142 pisa\u0107 inn\u0105 histori\u0119: cudown\u0105 histori\u0119 \u015bwi\u0119to\u015bci, kt\u00f3r\u0105 wszyscy znamy, oga\u0142acaj\u0105c si\u0119 ze wszystkiego, aby pod\u0105\u017ca\u0107 za Panem (por. \u0141k 14, 33), \u017cyj\u0105c w ub\u00f3stwie i przedk\u0142adaj\u0105c mi\u0142o\u015b\u0107 do braci \u2013 zw\u0142aszcza tych najs\u0142abszych i najmniejszych \u2013 nad z\u0142oto, srebro i kosztowne tkaniny swojego ojca.<\/p>\n

Ilu\u017c innych \u015bwi\u0119tych mogliby\u015bmy jeszcze wymieni\u0107! Czasami przedstawiamy ich jako wielkie postaci, zapominaj\u0105c, \u017ce dla nich wszystko zacz\u0119\u0142o si\u0119, gdy jeszcze jako m\u0142odzi ludzie powiedzieli \u201etak\u201d Bogu i oddali si\u0119 Jemu bez reszty, nie zatrzymuj\u0105c niczego dla siebie. \u015aw. Augustyn opowiada w tym kontek\u015bcie, \u017ce w \u201ezawik\u0142anym i spl\u0105tanym w\u0119\u017ale\u201d swojego \u017cycia g\u0142os w g\u0142\u0119bi duszy m\u00f3wi\u0142 mu: \u201ePragn\u0119 ciebie\u201d[2]. I tak B\u00f3g nada\u0142 mu nowy kierunek, now\u0105 drog\u0119, now\u0105 logik\u0119, w kt\u00f3rej nie zatraci\u0142o si\u0119 nic z jego \u017cycia.<\/p>\n

W tym kontek\u015bcie, spogl\u0105damy dzi\u015b na \u015bw. Pier Giorgio Frassatiego i \u015bw. Carla Acutisa: m\u0142odego cz\u0142owieka z pocz\u0105tku XX wieku i nastolatka naszych czas\u00f3w, obu zakochanych w Jezusie i gotowych odda\u0107 Mu wszystko.<\/p>\n

Pier Giorgio spotka\u0142 Pana poprzez szko\u0142\u0119 i grupy ko\u015bcielne \u2013 Akcj\u0119 Katolick\u0105, Konferencje \u015bw. Wincentego, FUCI (Uniwersyteck\u0105 Federacj\u0119 Katolik\u00f3w W\u0142oskich), Trzeci Zakon Dominika\u0144ski \u2013 i dawa\u0142 o Nim \u015bwiadectwo swoj\u0105 rado\u015bci\u0105 \u017cycia i bycia chrze\u015bcijaninem przez modlitw\u0119, przyja\u017a\u0144 i mi\u0142o\u015b\u0107. Do tego stopnia, \u017ce widz\u0105c Pier Giorgia kr\u0105\u017c\u0105cego po ulicach Turynu z w\u00f3zkami, pe\u0142nymi pomocy dla ubogich, przyjaciele nazwali go \u201eFrassati \u2013 Przedsi\u0119biorstwo Transportowe\u201d! Tak\u017ce dzisiaj \u017cycie Pier Giorgia jest \u015bwiat\u0142em dla duchowo\u015bci \u015bwieckiej. Dla niego wiara nie by\u0142a prywatn\u0105 pobo\u017cno\u015bci\u0105: pobudzany moc\u0105 Ewangelii i przynale\u017cno\u015bci\u0105 do stowarzysze\u0144 ko\u015bcielnych, wielkodusznie zaanga\u017cowa\u0142 si\u0119 w \u017cycie spo\u0142eczne, wni\u00f3s\u0142 sw\u00f3j wk\u0142ad w \u017cycie polityczne, z zapa\u0142em po\u015bwi\u0119ci\u0142 si\u0119 s\u0142u\u017cbie ubogim.<\/p>\n

Carlo, natomiast, spotka\u0142 Jezusa w rodzinie dzi\u0119ki swoim rodzicom, Andrei i Antonii \u2013 obecnym tu dzisiaj wraz z dw\u00f3jk\u0105 rodze\u0144stwa, Francesc\u0105 i Michele \u2013 a nast\u0119pnie w szkole i przede wszystkim w sakramentach sprawowanych we wsp\u00f3lnocie parafialnej. Dorasta\u0142 w ten spos\u00f3b, naturalnie w\u0142\u0105czaj\u0105c w swoje dzieci\u0119ce i m\u0142odzie\u0144cze \u017cycie modlitw\u0119, sport, nauk\u0119 i mi\u0142osierdzie.<\/p>\n

Obaj, Pier Giorgio i Carlo, piel\u0119gnowali mi\u0142o\u015b\u0107 do Boga i bli\u017anich za pomoc\u0105 prostych \u015brodk\u00f3w, dost\u0119pnych dla wszystkich: codziennej Mszy \u015bw., modlitwy, a zw\u0142aszcza adoracji eucharystycznej. Carlo mawia\u0142: \u201eZnajduj\u0105c si\u0119 przed s\u0142o\u0144cem, opalamy si\u0119. Znajduj\u0105c si\u0119 przed Jezusem w Eucharystii, stajemy si\u0119 \u015bwi\u0119tymi!\u201d, a tak\u017ce: \u201eSmutek to wzrok zwr\u00f3cony na samego siebie. Szcz\u0119\u015bcie to wzrok skierowany ku Bogu. Nawr\u00f3cenie to nic innego jak przenoszenie spojrzenia od do\u0142u do g\u00f3ry, wystarczy zwyk\u0142y ruch oczami\u201d. Kolejn\u0105 istotn\u0105 dla nich rzecz\u0105 by\u0142a cz\u0119sta spowied\u017a. Carlo napisa\u0142: \u201eJedyn\u0105 rzecz\u0105, kt\u00f3rej naprawd\u0119 musimy si\u0119 ba\u0107, jest grzech\u201d; i dziwi\u0142 si\u0119, poniewa\u017c \u2013 jak powiedzia\u0142: \u201eLudzie tak bardzo troszcz\u0105 si\u0119 o pi\u0119kno swojego cia\u0142a, a nie dbaj\u0105 o pi\u0119kno swojej duszy\u201d. Wreszcie, obaj mieli wielk\u0105 cze\u015b\u0107 dla \u015bwi\u0119tych i Matki Bo\u017cej i szczodrze praktykowali mi\u0142o\u015b\u0107 bli\u017aniego. Pier Giorgio mawia\u0142: \u201eWok\u00f3\u0142 biednych i chorych widz\u0119 jakie\u015b \u015bwiat\u0142o, kt\u00f3rego my nie mamy\u201d[3]. Mi\u0142o\u015b\u0107 bli\u017aniego nazywa\u0142 \u201efundamentem naszej religii\u201d i, podobnie jak Carlo, praktykowa\u0142 j\u0105 przede wszystkim poprzez ma\u0142e, konkretne, cz\u0119sto ukryte gesty, \u017cyj\u0105c tym, co papie\u017c Franciszek nazwa\u0142 \u201e\u015bwi\u0119to\u015bci\u0105 z s\u0105siedztwa\u201d (Adhort. apost. Gaudete et exsultate, 7).<\/p>\n

Nawet gdy dotkn\u0119\u0142a ich choroba i przerwa\u0142a ich m\u0142ode \u017cycia, nie powstrzyma\u0142o ich to ani nie przeszkodzi\u0142o, by mi\u0142owa\u0107, ofiarowa\u0107 si\u0119 Bogu, b\u0142ogos\u0142awi\u0107 Go i modli\u0107 si\u0119 do Niego za siebie i za wszystkich. Pewnego dnia Pier Giorgio powiedzia\u0142: \u201eDzie\u0144 \u015bmierci b\u0119dzie najpi\u0119kniejszym dniem mojego \u017cycia\u201d[4]; a na ostatnim zdj\u0119ciu, kt\u00f3re przedstawia go podczas wspinaczki na g\u00f3r\u0119 w Val di Lanzo, z twarz\u0105 zwr\u00f3con\u0105 w kierunku celu, napisa\u0142: \u201eKu g\u00f3rze\u201d[5]. Zreszt\u0105, b\u0119d\u0105c m\u0142odszym, Carlo lubi\u0142 mawia\u0107, \u017ce Niebo czeka na nas od zawsze, a kocha\u0107 jutro oznacza dawa\u0107 ju\u017c dzi\u015b to, co w nas najlepsze.<\/p>\n

Umi\u0142owani, \u015bwi\u0119ci Pier Giorgio Frassati i Carlo Acutis s\u0105 zaproszeniem skierowanym do nas wszystkich, zw\u0142aszcza do m\u0142odych, by nie marnowa\u0107 swego \u017cycia, ale kierowa\u0107 je ku g\u00f3rze i uczyni\u0107 z niego arcydzie\u0142o. Zach\u0119caj\u0105 nas swoimi s\u0142owami: \u201eNie ja, ale B\u00f3g\u201d \u2013 mawia\u0142 Carlo. A Pier Giorgio: \u201eJe\u015bli B\u00f3g b\u0119dzie o\u015brodkiem ka\u017cdego twego dzia\u0142ania, w\u00f3wczas wytrwasz i dojdziesz do celu\u201d. To prosta, ale skuteczna formu\u0142a ich \u015bwi\u0119to\u015bci. Jest to r\u00f3wnie\u017c \u015bwiadectwo, za kt\u00f3rym powinni\u015bmy pod\u0105\u017ca\u0107, aby w pe\u0142ni cieszy\u0107 si\u0119 \u017cyciem i i\u015b\u0107 na spotkanie z Panem na uczcie w Niebie.<\/p>\n

 <\/p>\n

[1] Relacja Trzech Towarzyscy, rodz. II, 6, w: \u0179r\u00f3d\u0142a Franciszka\u0144skie, Krak\u00f3w 2005, s. 1459.<\/p>\n

[2] Wyznania, II, 10,18.<\/p>\n

[3] NICOLA GORI, Al prezzo della vita: \u201eL\u2019Osservatore Romano\u201d, 11 febbraio 2021.<\/p>\n

[4] IRENE FUNGHI, I giovani assieme a Frassati: un compagno nei nostri cammini tortuosi: \u201eAvvenire\u201d, 2 agosto 2025.<\/p>\n

[5] Tam\u017ce.<\/p>\n