Pan jest ucieczk\u0105 ubogiego (por. Ps 14, 6)<\/p>\n
1. \u201ePan jest ucieczk\u0105 ubogiego\u201d (por. Ps 14, 6). S\u0142owa Psalmisty wskazuj\u0105 drog\u0119, kt\u00f3r\u0105 mamy przej\u015b\u0107, przygotowuj\u0105c si\u0119 do X \u015awiatowego Dnia Ubogich. Trzeba nam raz jeszcze powr\u00f3ci\u0107 do S\u0142owa Bo\u017cego, aby zobaczy\u0107, jak wa\u017cne miejsce ubodzy zajmuj\u0105 w \u017cyciu Ko\u015bcio\u0142a. Stwierdzenie psalmu staje si\u0119 kryterium oceny chrze\u015bcija\u0144skiego \u017cycia, poniewa\u017c ods\u0142ania oblicze Boga i pozwala rozpozna\u0107 ludzkie ub\u00f3stwo. W dramatycznym momencie dziej\u00f3w, jakim by\u0142o zburzenie \u015bwi\u0105tyni jerozolimskiej, lud poczu\u0142 si\u0119 bowiem pozbawiony obecno\u015bci Boga i do\u015bwiadczy\u0142 n\u0119dzy materialnej oraz moralnej, jakiej dot\u0105d nie zazna\u0142.<\/p>\n
W ka\u017cdym pokoleniu to S\u0142owo jawi si\u0119 w ca\u0142ej swojej aktualno\u015bci. Ju\u017c od pocz\u0105tku ukazuje sprzeczno\u015b\u0107, w kt\u00f3r\u0105 cz\u0142owiek cz\u0119sto popada tak\u017ce w naszych czasach. Pierwsze stwierdzenie brzmi bowiem: \u201eM\u00f3wi g\u0142upi w sercu swoim: \u00abNie ma Boga\u00bb. Zepsuci s\u0105, ohydne rzeczy pope\u0142niaj\u0105, nie ma nikogo, kto by czyni\u0142 dobrze\u201d (Ps 14, 1). Uwydatnia ono kontrast mi\u0119dzy tymi, kt\u00f3rzy post\u0119puj\u0105 m\u0105drze, a tymi, kt\u00f3rzy prowadz\u0105 swoje \u017cycie tak, jakby ponad nimi niczego ju\u017c nie by\u0142o. Niestety, tak\u017ce dzisiaj wida\u0107, jak bardzo rozpowszechniona jest niesprawiedliwo\u015b\u0107 spo\u0142eczna, rodz\u0105ca si\u0119 z butnej korupcji \u2013 tym bardziej godnej pot\u0119pienia, \u017ce prowadz\u0105cej do dyskryminacji. Utrata poczucia transcendencji w \u017cyciu codziennym nie polega ju\u017c przede wszystkim na teoretycznym negowaniu istnienia Boga; ujawnia si\u0119 raczej w tym, \u017ce w budowaniu sprawiedliwo\u015bci osobistej i spo\u0142ecznej pomija si\u0119 Jego dobro\u0107 i mi\u0142osierdzie.
\nJako pierwsi konsekwencje tego stanu rzeczy ponosz\u0105 biedni, kt\u00f3rych \u2013 nieprzypadkowo \u2013 przybywa w wielu spo\u0142ecze\u0144stwach. Nieobecno\u015b\u0107 Boga sprawia, \u017ce ludzie nie \u017cyj\u0105 ju\u017c obok siebie we wzajemnym szacunku, lecz jedni ponad drugimi \u2013 pod znakiem panowania i ucisku. W ten spos\u00f3b ods\u0142ania si\u0119 profanuj\u0105ca logika zaw\u0142aszczenia i odrzucenia, kt\u00f3ra spycha na margines i upokarza. W takim po\u0142o\u017ceniu znajduj\u0105 si\u0119 nie tylko pojedyncze osoby, lecz ca\u0142e narody. S\u0142owa psalmu nadal rozbrzmiewaj\u0105 pe\u0142ni\u0105 prawdy: \u201eM\u00f3j lud po\u017ceraj\u0105, jak gdyby chleb jedli\u201d (Ps 14, 4).<\/p>\n
2. Krzyk ubogich o sprawiedliwo\u015b\u0107 jest dzi\u015b t\u0142umiony na wiele, coraz bardziej podst\u0119pnych sposob\u00f3w, tak i\u017c ka\u017cda ich pr\u00f3ba upomnienia si\u0119 o swoje prawa zostaje pozbawiona g\u0142osu. \u015arodowisko cyfrowe pog\u0142\u0119bia uprzedzenia wobec nich i wzmacnia zas\u0142on\u0119 oboj\u0119tno\u015bci wok\u00f3\u0142 ich spraw. Ubogiemu nie pozostaje nic innego, jak wo\u0142a\u0107 do Boga (por. Ps 34, 7) i zanosi\u0107 do Niego swoj\u0105 skarg\u0119, b\u0119d\u0105c pewnym, \u017ce zostanie wys\u0142uchany, poniewa\u017c B\u00f3g jest wierny i bogaty w mi\u0142osierdzie. Ci, kt\u00f3rzy s\u0105 uciskani, upokorzeni i bezbronni, tak\u017ce dzisiaj dojrzewaj\u0105 w przekonaniu, \u017ce powinni powierzy\u0107 si\u0119 Bogu \u2013 pe\u0142ni ufno\u015bci i oczekiwania. W tym ca\u0142kowitym zawierzeniu na nowo rozkwita poczucie w\u0142asnej godno\u015bci, w innych uznaje si\u0119 siostry i braci, z kt\u00f3rymi mo\u017cna wsp\u00f3lnie nadawa\u0107 kszta\u0142t swoim marzeniom, a nadzieja po cichu staje si\u0119 rzeczywisto\u015bci\u0105. Ucieka\u0107 si\u0119 do Boga znaczy znale\u017a\u0107 prawdziw\u0105 i pewn\u0105 opiek\u0119 \u2013 t\u0119, kt\u00f3rej mo\u017cni nie potrafi\u0105 zapewni\u0107, a kt\u00f3rej wol\u0105 odmawia\u0107.<\/p>\n
Ubogi jednak bardziej ni\u017c inni potrafi rozpozna\u0107 to, co istotne, poniewa\u017c \u017cyje tym, co istotne. B\u0119d\u0105c bardziej ni\u017c ktokolwiek inny podobnym do Chrystusa, uznaje on Boga za swoj\u0105 ucieczk\u0119 nawet wtedy, gdy okoliczno\u015bci zdaj\u0105 si\u0119 temu przeczy\u0107, i jest pe\u0142en nadziei na Jego sprawiedliwo\u015b\u0107, kt\u00f3ra nie zwleka z objawieniem si\u0119. W nocy opuszczenia i samotno\u015bci ubogi \u201emieszka w cieniu Wszechmocnego\u201d (Ps 91, 1). Ci, kt\u00f3rzy s\u0105 utrapieni, kt\u00f3rzy doznaj\u0105 niesprawiedliwo\u015bci i zniewag, kt\u00f3rzy \u017cyj\u0105 w cierpieniu i b\u00f3lu, kt\u00f3rzy s\u0105 samotni i pozbawieni poczucia sensu \u017cycia, mog\u0105 znale\u017a\u0107 u Pana pocieszenie i now\u0105 motywacj\u0119.<\/p>\n
3. Bycie ucieczk\u0105 nie jest jedynie obietnic\u0105, lecz staje si\u0119 rzeczywisto\u015bci\u0105 w osobie Jezusa Chrystusa. B\u00f3g zamieszkuje po\u015br\u00f3d nas przez wcielenie Syna, kt\u00f3re czyni upragnion\u0105 ucieczk\u0119 czym\u015b konkretnym i widzialnym. Jezus Chrystus jest prawdziwie Bo\u017c\u0105 ucieczk\u0105 dla ubogich. Przez swoje pos\u0142usze\u0144stwo Ojcu zst\u0119puje a\u017c na samo dno, tam, gdzie znajduj\u0105 si\u0119 ostatni. Wychodzi naprzeciw wszystkim i ka\u017cdemu ofiaruje bezpieczn\u0105 ucieczk\u0119: \u201ePrzyjd\u017acie do Mnie wszyscy, kt\u00f3rzy utrudzeni i obci\u0105\u017ceni jeste\u015bcie, a Ja was pokrzepi\u0119\u201d (Mt 11, 28). W Jezusie B\u00f3g nie tylko chroni, lecz staje si\u0119 a\u017c po krzy\u017c uczestnikiem ludzkiej biedy.<\/p>\n
Ubodzy naszych czas\u00f3w to zapomniani i zepchni\u0119ci na margines: okradani nie tylko z chleba, lecz tak\u017ce z g\u0142osu i twarzy. Oby mogli spotka\u0107 Syna Bo\u017cego, kt\u00f3ry staje si\u0119 bliski wszystkim i nikogo nie pomija. Niech spotkaj\u0105 Go przede wszystkim w tych, kt\u00f3rzy nazywaj\u0105 siebie chrze\u015bcijanami. W Ko\u015bciele, kt\u00f3ry jest Jego Cia\u0142em, to Jezus daje chleb i przyja\u017a\u0144; przynosi \u015bwiat\u0142o i horyzont nadziei; wypowiada imi\u0119 ka\u017cdego i wszystkim przywraca godno\u015b\u0107. Jezus z Nazaretu jest darem Boga dla ubogich. W Nim wszystkie obietnice staj\u0105 si\u0119 rzeczywisto\u015bci\u0105. Przed tymi, kt\u00f3rzy nie maj\u0105 domu, pracy, wykszta\u0142cenia, po\u017cywienia ani dost\u0119pu do opieki zdrowotnej, otwiera si\u0119 nowa droga: dzielenie si\u0119 jako wyraz kr\u00f3lestwa Bo\u017cego (por. Mt 5, 3). Obsesji tych, kt\u00f3rzy gromadz\u0105 bogactwa wy\u0142\u0105cznie dla siebie, przeciwstawia si\u0119 nieust\u0119pliwa wierno\u015b\u0107 Boga, kt\u00f3ry przez \u015bwiadectwo ludzi z krwi i ko\u015bci otwiera serce i przyjmuje do swojej mi\u0142o\u015bci.<\/p>\n
4. W Chrystusie tak\u017ce my jeste\u015bmy zatem wezwani, aby stawa\u0107 si\u0119 ubogimi i by\u0107 ucieczk\u0105 dla ubogiego. Wsp\u00f3lnota chrze\u015bcija\u0144ska nie mo\u017ce pozosta\u0107 nieczu\u0142a wobec tak wielu ludzi, kt\u00f3rzy dzi\u015b stoj\u0105 u drzwi, a pozostaj\u0105 niewidoczni dla tych, kt\u00f3rzy zamkn\u0119li si\u0119 we w\u0142asnych murach. Ko\u015bci\u00f3\u0142 ze swej natury jest powo\u0142any do tego, aby by\u0107 ubogi i by\u0107 ucieczk\u0105 dla ubogich. Nie zapominajmy o komentarzu \u015bw. Augustyna do przypowie\u015bci o bogaczu i ubogim \u0141azarzu: \u201ePrzemilcza\u0142 imi\u0119 bogacza, a powiedzia\u0142 nam imi\u0119 ubogiego. Imi\u0119 bogacza kr\u0105\u017cy\u0142o z ust do ust, lecz B\u00f3g je przemilcza\u0142; imi\u0119 ubogiego pomijano milczeniem, lecz B\u00f3g nam je objawi\u0142. (\u2026) Ty co by\u015b wybra\u0142? By\u0107 ubogim jak \u0141azarz czy bogatym jak tamten? Nie daj si\u0119 zwie\u015b\u0107! Pos\u0142uchaj, jaki by\u0142 koniec, i zwr\u00f3\u0107 uwag\u0119 na z\u0142y wyb\u00f3r\u201d (Sermo 33A, 4).<\/p>\n
Jak wspomnia\u0142em w Adhortacji apostolskiej Dilexi te: \u201eB\u00f3g ma szczeg\u00f3lne upodobanie w ubogich. To do nich przede wszystkim skierowane jest s\u0142owo nadziei i wyzwolenia Pana, dlatego nikt, nawet w ub\u00f3stwie lub s\u0142abo\u015bci, nie mo\u017ce czu\u0107 si\u0119 opuszczony. A Ko\u015bci\u00f3\u0142, je\u015bli chce by\u0107 Chrystusowym, musi by\u0107 Ko\u015bcio\u0142em B\u0142ogos\u0142awie\u0144stw, Ko\u015bcio\u0142em, kt\u00f3ry robi miejsce ma\u0142ym i idzie ubogi z ubogimi, miejscem, w kt\u00f3rym ubodzy maj\u0105 uprzywilejowan\u0105 pozycj\u0119\u201d (n. 21).<\/p>\n
Nieuchronnie rodz\u0105 si\u0119 pytania, kt\u00f3rym w ten X \u015awiatowy Dzie\u0144 Ubogich powinni\u015bmy z ca\u0142\u0105 pilno\u015bci\u0105 pozwoli\u0107 wybrzmie\u0107 w naszym umy\u015ble i sercu. Czy jeste\u015bmy znakiem Boga, kt\u00f3ry jest ucieczk\u0105 dla ubogich? Czy jeste\u015bmy \u015bwiadomi w\u0142asnego ub\u00f3stwa i czy wybieramy je bardziej ni\u017c niesprawiedliwe bogactwo? Czy docieramy tam, gdzie s\u0105 ubodzy, do\u015bwiadczaj\u0105c ich marginalizacji? Czy s\u0142uchamy ich my\u015bli i dzielimy ich oczekiwania? Czy wypowiadamy ich imiona z Bo\u017c\u0105 czu\u0142o\u015bci\u0105? Czy nasza czynna mi\u0142o\u015b\u0107 na nowo budzi i podtrzymuje w nich pragnienie sprawiedliwo\u015bci i wyzwolenia? Te i wiele innych pyta\u0144 jest przynagleniem do powa\u017cnego rachunku sumienia, aby\u015bmy rozeznali, do czego jeszcze jeste\u015bmy wezwani dla dobra ubogich i dla ich wyzwolenia. Wtedy przekonamy si\u0119, \u017ce sami ubodzy staj\u0105 si\u0119 ucieczk\u0105 dla innych. Do\u015bwiadczenie ub\u00f3stwa czyni szczeg\u00f3lnie wra\u017cliwymi na odnowion\u0105 solidarno\u015b\u0107 wobec pojawiaj\u0105cych si\u0119 wyzwa\u0144.
\nMi\u0142o\u015b\u0107 Chrystusa czyni nas bowiem uczestnikami \u017cycia mi\u0142o\u015bci\u0105 samego Boga. W tym sensie chrze\u015bcijanie s\u0105 wezwani nie tylko do szukania ucieczki w Bogu, lecz tak\u017ce do tego, by w Bogu stawa\u0107 si\u0119 ucieczk\u0105 dla innych, \u201enie czyni\u0105c r\u00f3\u017cnic mi\u0119dzy tymi, kt\u00f3rzy pomagaj\u0105, a tymi, kt\u00f3rym si\u0119 pomaga; mi\u0119dzy tymi, kt\u00f3rzy zdaj\u0105 si\u0119 dawa\u0107, a tymi, kt\u00f3rzy wydaje si\u0119, \u017ce otrzymuj\u0105; mi\u0119dzy tymi, kt\u00f3rzy wydaj\u0105 si\u0119 ubodzy, a tymi, kt\u00f3rzy czuj\u0105, \u017ce mog\u0105 ofiarowa\u0107 sw\u00f3j czas, zdolno\u015bci, pomoc. Jeste\u015bmy Ko\u015bcio\u0142em Pana, Ko\u015bcio\u0142em ubogich, wszyscy jeste\u015bmy cenni, wszyscy jeste\u015bmy osobami, ka\u017cdy niesie w sobie niepowtarzalne S\u0142owo Bo\u017ce. Ka\u017cdy jest darem dla innych\u201d ( Homilia, 17 sierpnia 2025) [1].<\/p>\n
5. Osiemsetna rocznica \u015bmierci \u015bw. Franciszka z Asy\u017cu przynagla nas, by przypomnie\u0107, \u017ce gdy jako pielgrzym przyby\u0142 do Rzymu, do grobu Aposto\u0142a Piotra, ogarn\u0119\u0142o go wsp\u00f3\u0142czucie wobec \u017cebrak\u00f3w. Aby zrozumie\u0107 i osobi\u015bcie do\u015bwiadczy\u0107 ich cierpienia, zdj\u0105\u0142 w\u0142asne szaty i zamieni\u0142 je na \u0142achmany jednego z nich, a potem usiad\u0142, prosz\u0105c o ja\u0142mu\u017cn\u0119, i z rado\u015bci\u0105 ducha sp\u0119dzi\u0142 ca\u0142y dzie\u0144 po\u015br\u00f3d biednych (por. Fonti Francescane, 1405-1406) [2]. Chcemy dawa\u0107 \u015bwiadectwo, \u017ce tak\u017ce dzisiaj mo\u017cliwe jest do\u015bwiadczenie tej samej rado\u015bci, gdy stawiamy si\u0119 w sytuacji biednych i s\u0142uchamy ich, zamiast jedynie o nich m\u00f3wi\u0107. Kto ma Boga za ucieczk\u0119, jest wolny, by dokonywa\u0107 wybor\u00f3w profetycznych, kt\u00f3re \u015bwiadcz\u0105, \u017ce wszystko mo\u017cna przemy\u015ble\u0107 na nowo wychodz\u0105c od podstaw \u2013 w pokorze i braterstwie, bo tylko one naprawiaj\u0105 \u015bwiat zraniony przez arogancj\u0119 si\u0142y.<\/p>\n
Ufam, \u017ce ten X \u015awiatowy Dzie\u0144 Ubogich stanie si\u0119 wa\u017cnym etapem ponownego odkrywania oblicza tak wielu braci i si\u00f3str, kt\u00f3rzy szukaj\u0105 ucieczki w Bogu i pragn\u0105 czu\u0107 si\u0119 u siebie w naszych wsp\u00f3lnotach. Zachowujmy \u017cywe pos\u0142usze\u0144stwo S\u0142owu Bo\u017cemu, kt\u00f3re pobudza do nawr\u00f3cenia serca. Niech wstawia si\u0119 za nami Maryja Panna, kt\u00f3ra w ukrzy\u017cowanym ciele Syna kontemplowa\u0142a mi\u0142o\u015b\u0107 Boga \u2013 Tego, kt\u00f3ry \u201eg\u0142odnych nasyca dobrami, a bogatych z niczym odprawia\u201d (\u0141k 1, 53).<\/p>\n
Z Watykanu, dnia 13 czerwca 2026 r., we wspomnienie \u015bw. Antoniego z Padwy.<\/p>\n
LEON PP. XIV<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Pan jest ucieczk\u0105 ubogiego (por. Ps 14, 6)<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":9116,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[19],"tags":[],"class_list":["post-9115","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-aktualnosci"],"featured_image_urls":{"full":["https:\/\/albert.radom.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/11\/images-4.jpeg",659,466,false],"thumbnail":["https:\/\/albert.radom.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/11\/images-4-150x150.jpeg",150,150,true],"medium":["https:\/\/albert.radom.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/11\/images-4-300x212.jpeg",300,212,true],"medium_large":["https:\/\/albert.radom.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/11\/images-4.jpeg",640,453,false],"large":["https:\/\/albert.radom.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/11\/images-4.jpeg",640,453,false],"1536x1536":["https:\/\/albert.radom.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/11\/images-4.jpeg",659,466,false],"2048x2048":["https:\/\/albert.radom.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/11\/images-4.jpeg",659,466,false],"newsever-slider-full":["https:\/\/albert.radom.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/11\/images-4.jpeg",659,466,false],"newsever-featured":["https:\/\/albert.radom.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/11\/images-4.jpeg",659,466,false],"newsever-medium":["https:\/\/albert.radom.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/11\/images-4.jpeg",659,466,false]},"author_info":{"display_name":"xdar","author_link":"https:\/\/albert.radom.pl\/?author=1"},"category_info":"Aktualno\u015bci<\/a>","tag_info":"Aktualno\u015bci","comment_count":"0","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/albert.radom.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/9115","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/albert.radom.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/albert.radom.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/albert.radom.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/albert.radom.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=9115"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/albert.radom.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/9115\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":9117,"href":"https:\/\/albert.radom.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/9115\/revisions\/9117"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/albert.radom.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/9116"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/albert.radom.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=9115"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/albert.radom.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=9115"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/albert.radom.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=9115"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}